الغاشية

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَـٰشِعَةٌ ﴿٢﴾

wujūhun yawma-idhin khāshiʿatun

څه مخونه به په دغې ورځ كې خوار (او) وېرېدونكي وي

عَامِلَةٌ نَّاصِبَةٌ ﴿٣﴾

ʿāmilatun nāṣibatun

سخت كار كوونكي، ستړي كېدونكي به وي

تَصْلَىٰ نَارًا حَامِيَةً ﴿٤﴾

taṣlā nāran ḥāmiyatan

ډېر ګرم اور ته به ننوځي

تُسْقَىٰ مِنْ عَيْنٍ ءَانِيَةٍ ﴿٥﴾

tus'qā min ʿaynin āniyatin

په دوى به له ډېرې ګرمې چېنې نه اوبه څښولى شي

لَّيْسَ لَهُمْ طَعَامٌ إِلَّا مِن ضَرِيعٍ ﴿٦﴾

laysa lahum ṭaʿāmun illā min ḍarīʿin

د دوى لپاره به طعام نه وي مګر له اغزنې ترخې ونې نه

لَّا يُسْمِنُ وَلَا يُغْنِى مِن جُوعٍ ﴿٧﴾

lā yus'minu walā yugh'nī min jūʿin

چې نه څربول كوي او نه هېڅ لوږه لرې كوي

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ ﴿٨﴾

wujūhun yawma-idhin nāʿimatun

څه مخونه به په دغې ورځ كې تروتازه وي

لِّسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ ﴿٩﴾

lisaʿyihā rāḍiyatun

په خپل كوشش به راضي (خوشاله) وي

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿١٠﴾

fī jannatin ʿāliyatin

په اوچت جنت كې به وي

لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَـٰغِيَةً ﴿١١﴾

lā tasmaʿu fīhā lāghiyatan

دوى به په دغه (جنت) كې هېڅ بېكاره خبره نه اوري

فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ﴿١٢﴾

fīhā ʿaynun jāriyatun

په دغه (جنت) كې روانه چینه ده

فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ ﴿١٣﴾

fīhā sururun marfūʿatun

په دغه (جنت) كې اوچت تختونه دي

وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ ﴿١٤﴾

wa-akwābun mawḍūʿatun

او (په اندازې سره) ایښودل شوي جامونه دي

وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ ﴿١٥﴾

wanamāriqu maṣfūfatun

او په قطار كې ایښودل شوي بالښتونه دي

وَزَرَابِىُّ مَبْثُوثَةٌ ﴿١٦﴾

wazarābiyyu mabthūthatun

او غوړول شوي اعلی فرشونه دي

أَفَلَا يَنظُرُونَ إِلَى ٱلْإِبِلِ كَيْفَ خُلِقَتْ ﴿١٧﴾

afalā yanẓurūna ilā l-ibili kayfa khuliqat

ایا نو دوى اوښانو ته نه ګوري چې دوى څرنګه پیدا كړى شوي دي؟

وَإِلَى ٱلسَّمَآءِ كَيْفَ رُفِعَتْ ﴿١٨﴾

wa-ilā l-samāi kayfa rufiʿat

او اسمان ته چې دى څنګه اوچت كړى شوى دى؟

وَإِلَى ٱلْجِبَالِ كَيْفَ نُصِبَتْ ﴿١٩﴾

wa-ilā l-jibāli kayfa nuṣibat

او غرونو ته چې دوى څنګه ودرول شوي دي ؟

وَإِلَى ٱلْأَرْضِ كَيْفَ سُطِحَتْ ﴿٢٠﴾

wa-ilā l-arḍi kayfa suṭiḥat

او ځمكې ته چې څنګه غوړول شوې ده؟

فَذَكِّرْ إِنَّمَآ أَنتَ مُذَكِّرٌ ﴿٢١﴾

fadhakkir innamā anta mudhakkirun

نو ته پند وركړه، بېشكه ته خو يواځې پند وركوونكى يې

لَّسْتَ عَلَيْهِم بِمُصَيْطِرٍ ﴿٢٢﴾

lasta ʿalayhim bimuṣayṭirin

ته په دوى باندې مسلط كړى شوى نه يې

إِلَّا مَن تَوَلَّىٰ وَكَفَرَ ﴿٢٣﴾

illā man tawallā wakafara

مګر هغه څوك چې (له ایمانه) وګرځي او كافر شي

فَيُعَذِّبُهُ ٱللَّهُ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَكْبَرَ ﴿٢٤﴾

fayuʿadhibuhu l-lahu l-ʿadhāba l-akbara

نو الله به ده ته عذاب وركړي تر ټولو لوى عذاب

إِنَّ إِلَيْنَآ إِيَابَهُمْ ﴿٢٥﴾

inna ilaynā iyābahum

بېشكه خاص مونږ ته د دوى بېرته راتګ دى

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا حِسَابَهُم ﴿٢٦﴾

thumma inna ʿalaynā ḥisābahum

بیا یقینًا د دوى حساب زمونږ په غاړه دى