الإنشقاق

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿٢﴾

wa-adhinat lirabbihā waḥuqqat

او خپل رب ته غوږ كېږدي او دى (اسمان) د همدې لايق دى

وَإِذَا ٱلْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿٣﴾

wa-idhā l-arḍu muddat

او كله چې ځمكه راښكلى شي

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿٤﴾

wa-alqat mā fīhā watakhallat

او هغه څه د باندې وغورځوي چې په دې كې دي او خالي شي

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿٥﴾

wa-adhinat lirabbihā waḥuqqat

او خپل رب ته غوږ كېږدي او دا د همدې لايق ده

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْإِنسَـٰنُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَـٰقِيهِ ﴿٦﴾

yāayyuhā l-insānu innaka kādiḥun ilā rabbika kadḥan famulāqīhi

اى انسانه! بېشكه ته په پوره كوشش سره كار كوونكى يې تر خپل ربه (سره د ملاقات پورې)، ښه په كوشش سره كار كول، پس ته له دغه (خپل عمل) سره ملاقات كوونكى يې

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ ﴿٧﴾

fa-ammā man ūtiya kitābahu biyamīnihi

نو هر چې هغه څوك دى چې هغه ته خپل كتاب (عمل نامه) په ښي لاس كې وركړى شي

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا ﴿٨﴾

fasawfa yuḥāsabu ḥisāban yasīran

نو ژر ده چې له ده سره به حساب وكړى شي، ډېر اسان حساب

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ﴿٩﴾

wayanqalibu ilā ahlihi masrūran

او دى به خپل اهل ته خوشاله وګرځي

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ وَرَآءَ ظَهْرِهِۦ ﴿١٠﴾

wa-ammā man ūtiya kitābahu warāa ẓahrihi

او هر چې هغه څوك دى چې هغه ته خپل كتاب (عمل نامه) له خپلې شا نه وروسته وركړى شي

فَسَوْفَ يَدْعُوا۟ ثُبُورًا ﴿١١﴾

fasawfa yadʿū thubūran

نو دى به ژر هلاكت ته چغې كړي

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ﴿١٢﴾

wayaṣlā saʿīran

او د دوزخ بل اور ته به ننوځي

إِنَّهُۥ كَانَ فِىٓ أَهْلِهِۦ مَسْرُورًا ﴿١٣﴾

innahu kāna fī ahlihi masrūran

بېشكه دى په خپل اهل كې خوشاله و

إِنَّهُۥ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ﴿١٤﴾

innahu ẓanna an lan yaḥūra

بېشكه ده یقین كړى و چې دى به له سره بېرته (الله ته) ونه ګرځي

بَلَىٰٓ إِنَّ رَبَّهُۥ كَانَ بِهِۦ بَصِيرًا ﴿١٥﴾

balā inna rabbahu kāna bihi baṣīran

ولې نه! بېشكه د ده رب ده لره تل ښه ليدونكى و

فَلَآ أُقْسِمُ بِٱلشَّفَقِ ﴿١٦﴾

falā uq'simu bil-shafaqi

نو زه قسم خورم په شفق (له ماښام نه پس په سوروالي)

وَٱلَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ﴿١٧﴾

wa-al-layli wamā wasaqa

او په شپه او په هغه څه چې دې راجمع كړي دي

وَٱلْقَمَرِ إِذَا ٱتَّسَقَ ﴿١٨﴾

wal-qamari idhā ittasaqa

او په سپوږمۍ كله چې دا كامله شي

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ ﴿١٩﴾

latarkabunna ṭabaqan ʿan ṭabaqin

چې تاسو به خامخا ضرور رسېږئ یو حال ته وروسته له بل حال نه

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ﴿٢٠﴾

famā lahum lā yu'minūna

نو په دوى څه شوي دي چې دوى ایمان نه راوړي

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ ٱلْقُرْءَانُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ﴿٢١﴾

wa-idhā quri-a ʿalayhimu l-qur'ānu lā yasjudūna

او كله چې په دوى باندې قرآن لوستى شي دوى سجده نه كوي

بَلِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ يُكَذِّبُونَ ﴿٢٢﴾

bali alladhīna kafarū yukadhibūna

بلكې هغه كسان چې كافران شوي دي؛ هغوى تكذیب كوي

وَٱللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ﴿٢٣﴾

wal-lahu aʿlamu bimā yūʿūna

او الله ښه عالم دى په هغه څه چې دوى يې پټ ساتي

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ﴿٢٤﴾

fabashir'hum biʿadhābin alīmin

نو ته دوى ته د ډېر دردوونكي عذاب زېرى وركړه

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍۭ ﴿٢٥﴾

illā alladhīna āmanū waʿamilū l-ṣāliḥāti lahum ajrun ghayru mamnūnin

غیر له هغو كسانو نه چې ایمان يې راوړى دى او نېك عملونه يې كړي دي، د دوى لپاره نه ختمېدونكى اجر دى