النازعات

وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًا ﴿٢﴾

wal-nāshiṭāti nashṭan

او په (ملايكو) اسان راوښكونكو (د مومنانو روحونو لره)، اسان راوښكل

وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًا ﴿٣﴾

wal-sābiḥāti sabḥan

او په تېزو تلونكو (ملايكو)، تېز تلل

فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًا ﴿٤﴾

fal-sābiqāti sabqan

پس په وړاندې كېدونكو (ملايكو)، وړاندې كېدل

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا ﴿٥﴾

fal-mudabirāti amran

بیا د كار په تدبیر جوړونكو (ملايكو) چې تاسو به خامخا بیا راژوندي كړى شئ)

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾

yawma tarjufu l-rājifatu

په هغه ورځ چې لړځېدونكې به ولړځېږي

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿٧﴾

tatbaʿuhā l-rādifatu

په دې پسې به راځي ورپسې راتلونكې

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾

qulūbun yawma-idhin wājifatun

(د مجرمانو) زړونه به په دغه ورځ كې رپېدونكي (درزېدونكي) وي

أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌ ﴿٩﴾

abṣāruhā khāshiʿatun

د دغو سترګې به ښكته وي

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿١٠﴾

yaqūlūna a-innā lamardūdūna fī l-ḥāfirati

دوى به وايي: ایا په رښتیا (او) یقینًا به مونږ ړومبني حالت ته ګرځولى شو (بیا به ژوندي كېږو؟)

أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا نَّخِرَةً ﴿١١﴾

a-idhā kunnā ʿiẓāman nakhiratan

ایا كله چې مونږ زاړه رژېدونكي هډوكي شو

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ﴿١٢﴾

qālū til'ka idhan karratun khāsiratun

دوى وویل: دغه (ګرځېدل) به په هغه وخت كې زیانمن ګرځېدل وي

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ ﴿١٣﴾

fa-innamā hiya zajratun wāḥidatun

پس بېشكه دغه خو بس یوه چغه ده

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾

fa-idhā hum bil-sāhirati

نو ناڅاپه به دوى د ځمكې په مخ وي

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾

hal atāka ḥadīthu mūsā

ایا تا ته د موسٰی خبره راغلې ده

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾

idh nādāhu rabbuhu bil-wādi l-muqadasi ṭuwan

كله چې ده ته خپل رب په پاكې دَرې (ناو) ’’طُوٰی‘‘ كې اواز وكړ

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾

idh'hab ilā fir'ʿawna innahu ṭaghā

ته فرعون ته لاړ شه، بېشكه ده سركشي شروع كړې ده

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

faqul hal laka ilā an tazakkā

نو ته (ورته) ووایه: ایا ته دا خوښوې چې ته پاك شې

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿١٩﴾

wa-ahdiyaka ilā rabbika fatakhshā

او دا چې زه تا ته ستا د رب په طرف ښوونه وكړم، پس چې ته ووېرېږې

فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٢٠﴾

fa-arāhu l-āyata l-kub'rā

نو ده (موسٰی) دغه (فرعون) ته تر ټولو لویه نښه وښودله

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾

fakadhaba waʿaṣā

نو ده تكذيب وكړ او نافراني يې وكړه

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿٢٢﴾

thumma adbara yasʿā

بيا يې شا كړه (او) په ډېره بيړه سره لاړ

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾

faḥashara fanādā

نو ده (جادوګر) راجمع كړل، پس اواز يې وكړ

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٤﴾

faqāla anā rabbukumu l-aʿlā

نو ويې ويل:زه ستاسو رب یم، تر ټولو اوچت (رب)

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾

fa-akhadhahu l-lahu nakāla l-ākhirati wal-ūlā

نو دى الله راونیوه په عذاب د اخرت او دنیا سره

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿٢٦﴾

inna fī dhālika laʿib'ratan liman yakhshā

بېشكه په دغه (غرقولو او سوځولو) كې یقینًا د هغه چا لپاره عبرت دى چې (له الله نه) وېرېږي

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴿٢٧﴾

a-antum ashaddu khalqan ami l-samāu banāhā

ایا تاسو د پیدا كولو په لحاظ ډېر سخت یئ، یا كه اسمان، دغه هغه (الله) جوړ كړى دى

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿٢٨﴾

rafaʿa samkahā fasawwāhā

د ده چت يې اوچت كړى دى، نو دغه يې ښه برابر جوړ كړى دى

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿٢٩﴾

wa-aghṭasha laylahā wa-akhraja ḍuḥāhā

او د ده شپه يې توره تیاره كړې ده او د ده رڼا يې راوېستلې ده

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿٣٠﴾

wal-arḍa baʿda dhālika daḥāhā

او ځمكه يې له ده نه وروسته غوړولې ده

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿٣١﴾

akhraja min'hā māahā wamarʿāhā

ده له دغې (ځمكې) نه د دې اوبه او د دې واښه رااېستلي دي

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿٣٢﴾

wal-jibāla arsāhā

او غرونو لره، ده دغه محكم كړي دي

مَتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ ﴿٣٣﴾

matāʿan lakum wali-anʿāmikum

ستاسو او ستاسو د څاریو د فايدې لپاره

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٣٤﴾

fa-idhā jāati l-ṭāmatu l-kub'rā

نو كله چې تر ټولو لویه بلا (قیامت) راشي

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾

yawma yatadhakkaru l-insānu mā saʿā

په هغه ورځ چې انسان به هغه څه یادوي چې ده كړي وي

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾

waburrizati l-jaḥīmu liman yarā

او دوزخ به هغه چا ته څرګند كړى شي چې يې ویني

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾

fa-ammā man ṭaghā

نو هر چې هغه څوك دى چې سركشي يې كړې وي

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿٣٨﴾

waāthara l-ḥayata l-dun'yā

او دنيايي ژوند ته يې ترجیح وركړې وي

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٣٩﴾

fa-inna l-jaḥīma hiya l-mawā

نو بېشكه چې هم دا دوزخ (د ده) استوګنه ده

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿٤٠﴾

wa-ammā man khāfa maqāma rabbihi wanahā l-nafsa ʿani l-hawā

او هر چې هغه څوك دى چې د خپل رب په وړاندې له ودرېدلو نه وېرېدلى وي او نفس (ځان) يې له خواهشاتو نه منع كړى وي

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٤١﴾

fa-inna l-janata hiya l-mawā

نو بېشكه چې هم دا جنت (د ده) استوګنه ده

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿٤٢﴾

yasalūnaka ʿani l-sāʿati ayyāna mur'sāhā

(اى نبي!) دوى له تا نه د قیامت په باره كې پوښتنه كوي چې د ده واقع كېدل به كله وي

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿٤٣﴾

fīma anta min dhik'rāhā

ته د ده له یاده (علمه) په څه كې يې

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿٤٤﴾

ilā rabbika muntahāhā

خاص ستا رب ته د دغه (قيامت) انتها ده

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿٤٥﴾

innamā anta mundhiru man yakhshāhā

بېشكه ته خو يواځې د هغه چا وېروونكى يې چې له ده (قیامت) نه وېرېږي

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾

ka-annahum yawma yarawnahā lam yalbathū illā ʿashiyyatan aw ḍuḥāhā

ګویاكې دوى به په هغې ورځې كې چې دوى دغه (قیامت) وویني (داسې به وي لكه چې) دوى (په دنیا، یا په قبر كې) نه دي ایسار شوي مګر د ورځې اخر، یا څاښت