المدثر

قُمْ فَأَنذِرْ ﴿٢﴾

qum fa-andhir

ته پورته شه، نو (خلق) ووېروه

وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴿٣﴾

warabbaka fakabbir

او نو د خپل رب لويي بیانوه

وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴿٤﴾

wathiyābaka faṭahhir

او نو خپلې جامې پاكې ساته

وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴿٥﴾

wal-ruj'za fa-uh'jur

او ګناه (او بتان) نو ترك كړه

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿٦﴾

walā tamnun tastakthiru

او (داسې) احسان مه كوه چې بدل (او ډېرول) يې غواړې

وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴿٧﴾

walirabbika fa-iṣ'bir

او خاص د خپل رب لپاره، پس صبر كوه

فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴿٨﴾

fa-idhā nuqira fī l-nāqūri

نو كله چې په شپېلۍ كې پوكى وكړى شي

فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿٩﴾

fadhālika yawma-idhin yawmun ʿasīrun

نو په دغه وخت كې دغه ډېره سخته ورځ ده

عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍ ﴿١٠﴾

ʿalā l-kāfirīna ghayru yasīrin

په كافرانو باندې اسانه نه ده

ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًا ﴿١١﴾

dharnī waman khalaqtu waḥīdan

ته پرېږده ما او هغه څوك چې ما دى يواځې پیدا كړى دى

وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًا مَّمْدُودًا ﴿١٢﴾

wajaʿaltu lahu mālan mamdūdan

او (بیا مې) ده ته ډېر زیات مال وركړ

وَبَنِينَ شُهُودًا ﴿١٣﴾

wabanīna shuhūdan

او زامن حاضر (باشه)

وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًا ﴿١٤﴾

wamahhadttu lahu tamhīdan

او ده ته مې فراخي وركړه، ډېره فراخي

ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿١٥﴾

thumma yaṭmaʿu an azīda

بیا دى طمع لري چې زه به ده ته لا زیات وركړم

كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِـَٔايَـٰتِنَا عَنِيدًا ﴿١٦﴾

kallā innahu kāna liāyātinā ʿanīdan

هیڅكله هم نه، بېشكه دى زمونږ له ایتونو سره ډېر عناد كوونكى (مخالف) و

سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿١٧﴾

sa-ur'hiquhu ṣaʿūdan

ژر به زه ده ته ډېر سخت تكلیف وركړم

إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿١٨﴾

innahu fakkara waqaddara

بېشكه ده فكر وكړ او اندازه يې وكړه

فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿١٩﴾

faqutila kayfa qaddara

پس دى دې هلاك كړى شي، ده څنګه اندازه وكړه؟

ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿٢٠﴾

thumma qutila kayfa qaddara

بیا دې هلاك كړى شي، ده څنګه اندازه وكړه

ثُمَّ نَظَرَ ﴿٢١﴾

thumma naẓara

بیا يې وكتل

ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿٢٢﴾

thumma ʿabasa wabasara

بیا يې مخ تریو كړ او وچولى (تندى) يې بوټ كړ

ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿٢٣﴾

thumma adbara wa-is'takbara

بیا يې شا كړه او لويي يې وكړه

فَقَالَ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ ﴿٢٤﴾

faqāla in hādhā illā siḥ'run yu'tharu

نو ده وویل: نه دى دا (قرآن) مګر داسې جادو چې رانقل كولى شي

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿٢٥﴾

in hādhā illā qawlu l-bashari

نه دى دا مګر د انسان قول

سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿٢٦﴾

sa-uṣ'līhi saqara

ژر به زه دى د دوزخ اور ته داخل كړم

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿٢٧﴾

wamā adrāka mā saqaru

او ته څه شي پوه كړې چې سقر (د دوزخ اور) څه شى دى

لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿٢٨﴾

lā tub'qī walā tadharu

دى به نه باقي ساتي او نه به پرېږدي

لَوَّاحَةٌ لِّلْبَشَرِ ﴿٢٩﴾

lawwāḥatun lil'bashari

انسان لره ډېر سوځوونكى دى

عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿٣٠﴾

ʿalayhā tis'ʿata ʿashara

په ده باندې نولس(ملايك) مقرر دي

وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَـٰٓئِكَةً ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةً لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَـٰنًا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌ وَٱلْكَـٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿٣١﴾

wamā jaʿalnā aṣḥāba l-nāri illā malāikatan wamā jaʿalnā ʿiddatahum illā fit'natan lilladhīna kafarū liyastayqina alladhīna ūtū l-kitāba wayazdāda alladhīna āmanū īmānan walā yartāba alladhīna ūtū l-kitāba wal-mu'minūna waliyaqūla alladhīna fī qulūbihim maraḍun wal-kāfirūna mādhā arāda l-lahu bihādhā mathalan kadhālika yuḍillu l-lahu man yashāu wayahdī man yashāu wamā yaʿlamu junūda rabbika illā huwa wamā hiya illā dhik'rā lil'bashari

او مونږ د دوزخ څوكيداران نه دي ګرځولي مګر ملايك او مونږ د دوى شمېر نه دى ګرځولى مګر ازمېښت د هغو كسانو لپاره چې كافران شوي دي، د دې لپاره چې هغه كسان یقین وكړي چې كتاب ورته وركړى شوى دى او د هغو كسانو ایمان زیات شي چې ایمان يې راوړى دى او شك ونه كړي هغه كسان چې كتاب ورته وركړى شوى دى او مومنان او د دې لپاره چې هغه كسان ووايي چې د هغوى په زړونو كې مرض دى او كافران: الله په دې سره د مثال په لحاظ څه اراده كړې ده. همداسې الله ګمراه كوي چا ته چې وغواړي او هدایت وركوي چا ته چې وغواړي او ستا د رب لښكرې نه پېژني مګر هم دى. او نه دى دا مګر د خلقو لپاره نصیحت (او پند)

كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿٣٢﴾

kallā wal-qamari

هیڅكله داسې نه ده، قسم دى په سپوږمۍ

وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿٣٣﴾

wa-al-layli idh adbara

او په شپې باندې كله چې شا كړي

وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿٣٤﴾

wal-ṣub'ḥi idhā asfara

او په سبا باندې كله چې روښانه شي

إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿٣٥﴾

innahā la-iḥ'dā l-kubari

بېشكه دغه (اور د سقر) یقینًا په لویو (بلاګانو) كې یو دى

نَذِيرًا لِّلْبَشَرِ ﴿٣٦﴾

nadhīran lil'bashari

چې انسان لره وېروونكى دى

لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿٣٧﴾

liman shāa minkum an yataqaddama aw yata-akhara

هغه چا لره چې په تاسو كې غواړي چې وړاندې شي، یا وروسته شي

كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿٣٨﴾

kullu nafsin bimā kasabat rahīnatun

هر نفس به د خپلو كړو په بدل كې ګاڼه (ګرو) وي

إِلَّآ أَصْحَـٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿٣٩﴾

illā aṣḥāba l-yamīni

غیر له ښي اړخ والاو نه

فِى جَنَّـٰتٍ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٤٠﴾

fī jannātin yatasāalūna

(دوى به) په جنتونو كې وي، یو تر بله به پوښتنې كوي

عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٤١﴾

ʿani l-muj'rimīna

د مجرمانو (كافرانو) په باره كې

مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿٤٢﴾

mā salakakum fī saqara

(مومنان به مجرمانو ته وايي:) تاسو په دوزخ كې څه شي داخل كړي یئ؟

قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٤٣﴾

qālū lam naku mina l-muṣalīna

دوى به ووايي: مونږ له لمونځ كوونكو ځنې نه وو

وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿٤٤﴾

walam naku nuṭ'ʿimu l-mis'kīna

او مسكین ته به مو طعام نه وركاوه

وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿٤٥﴾

wakunnā nakhūḍu maʿa l-khāiḍīna

او له باطل ویونكو سره به مونږ په باطلو خبرو كې ننوتلو

وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٤٦﴾

wakunnā nukadhibu biyawmi l-dīni

او مونږ به د بدلې ورځ دروغ ګڼله

حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿٤٧﴾

ḥattā atānā l-yaqīnu

تر دې پورې چې مونږ ته یقین راغى

فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَـٰعَةُ ٱلشَّـٰفِعِينَ ﴿٤٨﴾

famā tanfaʿuhum shafāʿatu l-shāfiʿīna

نو دوى ته د سفارش كوونكو سفارش فايده نه رسوي

فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿٤٩﴾

famā lahum ʿani l-tadhkirati muʿ'riḍīna

نو په دوى څه شوي دي چې له نصیحت (قرآن) نه مخ ګرځوونكي دي

كَأَنَّهُمْ حُمُرٌ مُّسْتَنفِرَةٌ ﴿٥٠﴾

ka-annahum ḥumurun mus'tanfiratun

ګویا كې دوى تښتېدونكي ځنګلي خره دي

فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿٥١﴾

farrat min qaswaratin

چې له زمري نه تښتي

بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًا مُّنَشَّرَةً ﴿٥٢﴾

bal yurīdu kullu im'ri-in min'hum an yu'tā ṣuḥufan munasharatan

بلكې په دوى كې هر یو سړى غواړي چې ده ته خورې كړى شوې صحیفې (پاڼې) وركړى شي

كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ ﴿٥٣﴾

kallā bal lā yakhāfūna l-ākhirata

هیڅكله داسې نه ده بلكې دوى له اخرت نه نه وېرېږي

كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌ ﴿٥٤﴾

kallā innahu tadhkiratun

هیڅكله داسې نه ده، بېشكه دا (قرآن) نصیحت دى

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿٥٥﴾

faman shāa dhakarahu

نو څوك چې غواړي (نو) له ده نه دې پند واخلي

وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿٥٦﴾

wamā yadhkurūna illā an yashāa l-lahu huwa ahlu l-taqwā wa-ahlu l-maghfirati

او دوى نصیحت (او پند) نه اخلي مګر كه الله يې وغواړي. هم دى د وېرې لايق دى او د بخښنې اهل دى