المعارج

لِّلْكَـٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌ ﴿٢﴾

lil'kāfirīna laysa lahu dāfiʿun

په كافرانو باندې، دغه (عذاب) لره هیڅوك دفع كوونكى نشته

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ﴿٣﴾

mina l-lahi dhī l-maʿāriji

د الله له جانبه دى، چې د اوچتو زینومالك دى

تَعْرُجُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ﴿٤﴾

taʿruju l-malāikatu wal-rūḥu ilayhi fī yawmin kāna miq'dāruhu khamsīna alfa sanatin

چې د ده په طرف پورته ملايك او روح ورخېژي، په هغې ورځ كې چې د هغې مقدار پنځوس زره كاله دى

فَٱصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا ﴿٥﴾

fa-iṣ'bir ṣabran jamīlan

نو ته صبر كوه، ډېر ښه صبر

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًا ﴿٦﴾

innahum yarawnahu baʿīdan

بېشكه دوى (منكران) دغه (عذاب، قیامت) ډېر لرې ویني

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًا ﴿٧﴾

wanarāhu qarīban

او مونږه دى ډېر نژدې وینو

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ﴿٨﴾

yawma takūnu l-samāu kal-muh'li

په هغې ورځ چې اسمان به د ويلې كړى شوې قلعي په شان شي

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ﴿٩﴾

watakūnu l-jibālu kal-ʿih'ni

او غرونه به د رنګدارې وهل شوې وړۍ په شان شي

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا ﴿١٠﴾

walā yasalu ḥamīmun ḥamīman

او یو دوست به له بل دوست نه پوښتنه نه كوي

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ﴿١١﴾

yubaṣṣarūnahum yawaddu l-muj'rimu law yaftadī min ʿadhābi yawmi-idhin bibanīhi

حال دا چې دوى ته به هغوى ښودلى شي، مجرم (كافر) به ارزو كوي چې د دغې ورځې له عذابه خپل زامن په عوض كې وركړي

وَصَـٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿١٢﴾

waṣāḥibatihi wa-akhīhi

او خپله ښځه او خپل ورور

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ﴿١٣﴾

wafaṣīlatihi allatī tu'wīhi

او خپله هغه قبیله چې ده ته به يې ځاى وركاوه

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿١٤﴾

waman fī l-arḍi jamīʿan thumma yunjīhi

او هر هغه څوك چې په ځمكه كې دي ټول، بیا ده ته (دا كار) نجات وركړي

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿١٥﴾

kallā innahā laẓā

كله هم داسې نه ده، بېشكه دغه (د دوزخ اور) لمبې وهونكى دى

نَزَّاعَةً لِّلشَّوَىٰ ﴿١٦﴾

nazzāʿatan lilshawā

چې (د سر، لاسونو او پښو) پوستكي وېستونكى دى

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١٧﴾

tadʿū man adbara watawallā

دا (دوزخ) به راغواړي هغه څوك چې شا كړې يې وي او مخ يې اړولى وي

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ﴿١٨﴾

wajamaʿa fa-awʿā

او جمع (د مال) يې كړې وي، نو ساتلى يې وي

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿١٩﴾

inna l-insāna khuliqa halūʿan

بېشكه انسان بې صبره پیدا كړى شوى دى

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًا ﴿٢٠﴾

idhā massahu l-sharu jazūʿan

كله چې ده ته شر (مصیبت) ورسېږي (نو) ډېر فریاد كوونكى وي

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿٢١﴾

wa-idhā massahu l-khayru manūʿan

او كله چې ده ته خیر (او خوشحالي) ورسېږي (نو)، ډېر منع كوونكى (او بخل كوونكى) وي

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ﴿٢٢﴾

illā l-muṣalīna

(خو) له لمونځ ګزارو نه غیر

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ﴿٢٣﴾

alladhīna hum ʿalā ṣalātihim dāimūna

هغه كسان چې دوى په خپلو لمونځونو باندې همېشه والى كوونكي وي

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ ﴿٢٤﴾

wa-alladhīna fī amwālihim ḥaqqun maʿlūmun

او هغه كسان چې د دوى په مالونو كې معلومه برخه (مقرر) ده

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿٢٥﴾

lilssāili wal-maḥrūmi

د سوالګر او محروم لپاره

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿٢٦﴾

wa-alladhīna yuṣaddiqūna biyawmi l-dīni

او هغه كسان چې د بدلې د ورځې تصدیق (او باور) كوي

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿٢٧﴾

wa-alladhīna hum min ʿadhābi rabbihim mush'fiqūna

او هغه كسان چې دوى د خپل رب له عذاب نه وېرېدونكي دي

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ ﴿٢٨﴾

inna ʿadhāba rabbihim ghayru mamūnin

بېشكه د دوى د رب عذاب داسې دى چې بې وېرې كېدل ترې نشته

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَـٰفِظُونَ ﴿٢٩﴾

wa-alladhīna hum lifurūjihim ḥāfiẓūna

او هغه كسان چې هغوى د خپل شرم ځایونو حفاظت كوونكي دي

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَـٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿٣٠﴾

illā ʿalā azwājihim aw mā malakat aymānuhum fa-innahum ghayru malūmīna

مګر له خپلو ښځو او خپلو وینځو نه، نو بېشكه دوى ملامت كړى شوي نه دي

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ﴿٣١﴾

famani ib'taghā warāa dhālika fa-ulāika humu l-ʿādūna

نو هغه څوك چې له دغو نه علاوه غواړي، نو هم دغه كسان له حده تېرېدونكي دي

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَـٰنَـٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ﴿٣٢﴾

wa-alladhīna hum li-amānātihim waʿahdihim rāʿūna

او هغه كسان چې دوى د خپلو امانتونو او خپلو وعدو لحاظ ساتونكي دي

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَـٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ﴿٣٣﴾

wa-alladhīna hum bishahādātihim qāimūna

او هغه كسان چې دوى په خپلو شهادتونو (ګواهیو) باندې قايم (او ولاړ) دي

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿٣٤﴾

wa-alladhīna hum ʿalā ṣalātihim yuḥāfiẓūna

او هغه كسان چې دوى په خپلو لمونځونو همېشه والى (او پابندي) كوي

أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى جَنَّـٰتٍ مُّكْرَمُونَ ﴿٣٥﴾

ulāika fī jannātin muk'ramūna

دغه كسان به په باغونو كې وي، عزتمن كړى شوي به وي

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿٣٦﴾

famāli alladhīna kafarū qibalaka muh'ṭiʿīna

نو (اى نبي!) په دغو كافران شویو كسانو څه شوي دي چې ستا په طرف منډې راوهونكي دي

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ﴿٣٧﴾

ʿani l-yamīni waʿani l-shimāli ʿizīna

له ښي اړخ نه او له چپ اړخ نه ډلې ډلې

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ ﴿٣٨﴾

ayaṭmaʿu kullu im'ri-in min'hum an yud'khala jannata naʿīmin

ایا په دوى كې هر یو سړى دا طمع لري چې دى به د نعمتونو جنت ته ننه اېستل شي؟

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿٣٩﴾

kallā innā khalaqnāhum mimmā yaʿlamūna

هیڅكله نه! بېشكه همدا مونږ دوى له هغه څه نه پیدا كړي دي چې دوى يې پېژني

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَـٰرِقِ وَٱلْمَغَـٰرِبِ إِنَّا لَقَـٰدِرُونَ ﴿٤٠﴾

falā uq'simu birabbi l-mashāriqi wal-maghāribi innā laqādirūna

نو زه د مشرقونو او مغربونو په رب قسم خورم چې بېشكه (او) یقینًا مونږ قادر یو

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿٤١﴾

ʿalā an nubaddila khayran min'hum wamā naḥnu bimasbūqīna

په دې باندې چې مونږ له دوى نه غوره (مخلوق) په بدل كې راولو اومونږ عاجز كړى شوي نه یو

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَـٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿٤٢﴾

fadharhum yakhūḍū wayalʿabū ḥattā yulāqū yawmahumu alladhī yūʿadūna

نو ته دوى پرېږده چې په باطلو او عبثو خبرو كې مشغولېږي او لوبې كوي تر هغه پورې چې دوى له خپلې هغې ورځې سره ملاقات وكړي چې دوى ته يې وعده وركړى شوې ده

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍ يُوفِضُونَ ﴿٤٣﴾

yawma yakhrujūna mina l-ajdāthi sirāʿan ka-annahum ilā nuṣubin yūfiḍūna

هغه ورځ چې دوى به له قبرونو نه داسې په منډه (او تېزۍ) سره راوځي ګویاكې دوى هدف ته په منډه ځغلي

خَـٰشِعَةً أَبْصَـٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿٤٤﴾

khāshiʿatan abṣāruhum tarhaquhum dhillatun dhālika l-yawmu alladhī kānū yūʿadūna

په داسې حال كې چې د دوى سترګې به خوارې وي، دوى به ذلت (راګېر) او پټ كړي وي، دا هغه ورځ ده چې دوى ته به د دې وعده وركول كېده