الحاقة

مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿٢﴾

mā l-ḥāqatu

دغه لازمًا واقع كېدونكى څه شى دى

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا ٱلْحَآقَّةُ ﴿٣﴾

wamā adrāka mā l-ḥāqatu

او ته څه شي پوه كړې چې دغه قیامت څه شى دى

كَذَّبَتْ ثَمُودُ وَعَادٌۢ بِٱلْقَارِعَةِ ﴿٤﴾

kadhabat thamūdu waʿādun bil-qāriʿati

ثمودیانو او عادیانو د ټكوونكي (قیامت) تكذیب كړى و

فَأَمَّا ثَمُودُ فَأُهْلِكُوا۟ بِٱلطَّاغِيَةِ ﴿٥﴾

fa-ammā thamūdu fa-uh'likū bil-ṭāghiyati

نو هر چې ثمودیان وو، پس هغوى په سخت اواز سره هلاك كړى شول

وَأَمَّا عَادٌ فَأُهْلِكُوا۟ بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عَاتِيَةٍ ﴿٦﴾

wa-ammā ʿādun fa-uh'likū birīḥin ṣarṣarin ʿātiyatin

او هر چې عادیان وو، نو دوى په ډېر سخت اواز، له حده وتونكي باد سره هلاك كړى شول

سَخَّرَهَا عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيَالٍ وَثَمَـٰنِيَةَ أَيَّامٍ حُسُومًا فَتَرَى ٱلْقَوْمَ فِيهَا صَرْعَىٰ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍ خَاوِيَةٍ ﴿٧﴾

sakharahā ʿalayhim sabʿa layālin wathamāniyata ayyāmin ḥusūman fatarā l-qawma fīhā ṣarʿā ka-annahum aʿjāzu nakhlin khāwiyatin

(الله) دغه (باد) په دوى باندې اوه شپې او اته ورځې متواتر (پرله پسې د دوى د هلاكت لپاره) مسخر كړى و، نو تا به دغه قوم په دغه (شپو ورځو، كورونو، باد) كې لویدلي مړه پراته لیدل، ګویاكې دوى د زړو كجورو تش ډډونه دي

فَهَلْ تَرَىٰ لَهُم مِّنۢ بَاقِيَةٍ ﴿٨﴾

fahal tarā lahum min bāqiyatin

نو ایا ته دوى لره څه باقي پاتې شوي وینې

وَجَآءَ فِرْعَوْنُ وَمَن قَبْلَهُۥ وَٱلْمُؤْتَفِكَـٰتُ بِٱلْخَاطِئَةِ ﴿٩﴾

wajāa fir'ʿawnu waman qablahu wal-mu'tafikātu bil-khāṭi-ati

او فرعون او هغه چا چې له ده نه مخكې وو او چپه كړى شویو كلیو غټ جرم (شرك) وكړ

فَعَصَوْا۟ رَسُولَ رَبِّهِمْ فَأَخَذَهُمْ أَخْذَةً رَّابِيَةً ﴿١٠﴾

faʿaṣaw rasūla rabbihim fa-akhadhahum akhdhatan rābiyatan

نو دوى د خپل رب د رسول نافرماني وكړه، نو هغه دوى ونیول، ډېر سخت نیول

إِنَّا لَمَّا طَغَا ٱلْمَآءُ حَمَلْنَـٰكُمْ فِى ٱلْجَارِيَةِ ﴿١١﴾

innā lammā ṭaghā l-māu ḥamalnākum fī l-jāriyati

بېشكه مونږ، كله چې اوبه له حده ووتې، (نو) مونږ تاسو په بېړۍ كې سواره كړئ

لِنَجْعَلَهَا لَكُمْ تَذْكِرَةً وَتَعِيَهَآ أُذُنٌ وَٰعِيَةٌ ﴿١٢﴾

linajʿalahā lakum tadhkiratan wataʿiyahā udhunun wāʿiyatun

د دې لپاره چې مونږ دغه (بېړۍ) تاسو لپاره پند وګرځوو او یاد ساتونكي غوږونه دغه (پند) یاد ولري

فَإِذَا نُفِخَ فِى ٱلصُّورِ نَفْخَةٌ وَٰحِدَةٌ ﴿١٣﴾

fa-idhā nufikha fī l-ṣūri nafkhatun wāḥidatun

نو كله چې په شپېلۍ كې پوكى وكړى شي، یو پوكى

وَحُمِلَتِ ٱلْأَرْضُ وَٱلْجِبَالُ فَدُكَّتَا دَكَّةً وَٰحِدَةً ﴿١٤﴾

waḥumilati l-arḍu wal-jibālu fadukkatā dakkatan wāḥidatan

او ځمكه او غرونه پورته كړى شي، پس دغه دواړه رېزه رېزه كړى شي، یو ځلې رېزه كول

فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ ٱلْوَاقِعَةُ ﴿١٥﴾

fayawma-idhin waqaʿati l-wāqiʿatu

نو په دغې ورځ كې به واقع كېدونكى (قیامت) واقع شي

وَٱنشَقَّتِ ٱلسَّمَآءُ فَهِىَ يَوْمَئِذٍ وَاهِيَةٌ ﴿١٦﴾

wa-inshaqqati l-samāu fahiya yawma-idhin wāhiyatun

او اسمان به وچوي، نو دغه (اسمان) به په دغې ورځ كې سست وي

وَٱلْمَلَكُ عَلَىٰٓ أَرْجَآئِهَا ۚ وَيَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَـٰنِيَةٌ ﴿١٧﴾

wal-malaku ʿalā arjāihā wayaḥmilu ʿarsha rabbika fawqahum yawma-idhin thamāniyatun

او ملايك به د ده د څنډو له پاسه وي او په دغې ورځ كې به ستا د رب عرش اتو (ملايكو) د دوى له پاسه اوچت كړى وي

يَوْمَئِذٍ تُعْرَضُونَ لَا تَخْفَىٰ مِنكُمْ خَافِيَةٌ ﴿١٨﴾

yawma-idhin tuʿ'raḍūna lā takhfā minkum khāfiyatun

په دغې ورځ كې به تاسو وړاندې كولى شئ، ستاسو له پټو (عملونو) نه به هېڅ (شى) پټ پاتې نشي

فَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِيَمِينِهِۦ فَيَقُولُ هَآؤُمُ ٱقْرَءُوا۟ كِتَـٰبِيَهْ ﴿١٩﴾

fa-ammā man ūtiya kitābahu biyamīnihi fayaqūlu hāumu iq'raū kitābiyah

نو هر چې هغه څوك دى چې هغه ته خپل كتاب (عمل نامه) د ده په ښي لاس كې وركړى شوه، نو دى به وايي: چې واخلئ! زما عمل نامه ولولئ

إِنِّى ظَنَنتُ أَنِّى مُلَـٰقٍ حِسَابِيَهْ ﴿٢٠﴾

innī ẓanantu annī mulāqin ḥisābiyah

بېشكه ما دا یقین كاوه چې زه به خامخا له خپل حساب سره مېلاوېدونكى یم

فَهُوَ فِى عِيشَةٍ رَّاضِيَةٍ ﴿٢١﴾

fahuwa fī ʿīshatin rāḍiyatin

نو دغه (كس) به په خوشاله ژوند كې وي

فِى جَنَّةٍ عَالِيَةٍ ﴿٢٢﴾

fī jannatin ʿāliyatin

په اوچت جنت كې

قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ ﴿٢٣﴾

quṭūfuhā dāniyatun

چې د هغه مېوې به نژدې وي

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَآ أَسْلَفْتُمْ فِى ٱلْأَيَّامِ ٱلْخَالِيَةِ ﴿٢٤﴾

kulū wa-ish'rabū hanīan bimā aslaftum fī l-ayāmi l-khāliyati

تاسو ښه په مزې سره خورئ او څښئ، د هغو عملونو په بدل كې چې تاسو په تېرو شویو ورځو كې مخكې لېږلي وو

وَأَمَّا مَنْ أُوتِىَ كِتَـٰبَهُۥ بِشِمَالِهِۦ فَيَقُولُ يَـٰلَيْتَنِى لَمْ أُوتَ كِتَـٰبِيَهْ ﴿٢٥﴾

wa-ammā man ūtiya kitābahu bishimālihi fayaqūlu yālaytanī lam ūta kitābiyah

او هر چې هغه كس دى چې ده ته خپل كتاب د ده په چپ لاس كې وركړى شي، نو دى به وايي: اى كاشكې ما ته زما كتاب (عمل نامه) نه وى راكړى شوې

وَلَمْ أَدْرِ مَا حِسَابِيَهْ ﴿٢٦﴾

walam adri mā ḥisābiyah

او زه نه وى خبر شوى چې زما حساب څه دى

يَـٰلَيْتَهَا كَانَتِ ٱلْقَاضِيَةَ ﴿٢٧﴾

yālaytahā kānati l-qāḍiyata

اى كاشكې چې هغه (مرګ) فیصله كوونكى وى

مَآ أَغْنَىٰ عَنِّى مَالِيَهْ ۜ ﴿٢٨﴾

mā aghnā ʿannī māliyah

زما مال زما هېڅ په كار رانغى

هَلَكَ عَنِّى سُلْطَـٰنِيَهْ ﴿٢٩﴾

halaka ʿannī sul'ṭāniyah

له ما نه زما بادشاهي برباده شوه

خُذُوهُ فَغُلُّوهُ ﴿٣٠﴾

khudhūhu faghullūhu

(وبه ویل شي:) دى ونیسئ، پس دى په زلونو سره وتړئ

ثُمَّ ٱلْجَحِيمَ صَلُّوهُ ﴿٣١﴾

thumma l-jaḥīma ṣallūhu

بیا دى دوزخ ته داخل كړئ

ثُمَّ فِى سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَٱسْلُكُوهُ ﴿٣٢﴾

thumma fī sil'silatin dharʿuhā sabʿūna dhirāʿan fa-us'lukūhu

بیا په یو ځنځیر كې چې د هغه ګزونه (اوږدوالى) اویا ګزه وي، پس دى ننه باسئ

إِنَّهُۥ كَانَ لَا يُؤْمِنُ بِٱللَّهِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٣٣﴾

innahu kāna lā yu'minu bil-lahi l-ʿaẓīmi

بېشكه ده په ډېر لوى الله باندې ایمان نه راوړ

وَلَا يَحُضُّ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿٣٤﴾

walā yaḥuḍḍu ʿalā ṭaʿāmi l-mis'kīni

او مسكین ته په طعام وركولو يې ترغیب نه وركاوه

فَلَيْسَ لَهُ ٱلْيَوْمَ هَـٰهُنَا حَمِيمٌ ﴿٣٥﴾

falaysa lahu l-yawma hāhunā ḥamīmun

نو د ده لپاره دلته نن ورځ هېڅ دوست نشته

وَلَا طَعَامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ ﴿٣٦﴾

walā ṭaʿāmun illā min ghis'līnin

او نه څه طعام، سوا له غِسلین (د دوزخیانو د زخمونو د وینې او زوې) نه

لَّا يَأْكُلُهُۥٓ إِلَّا ٱلْخَـٰطِـُٔونَ ﴿٣٧﴾

lā yakuluhu illā l-khāṭiūna

چې دغه نه خوري مګر (دغه) خطاكاران

فَلَآ أُقْسِمُ بِمَا تُبْصِرُونَ ﴿٣٨﴾

falā uq'simu bimā tub'ṣirūna

نو زه قسم خورم په هغو شیانو چې تاسو يې وینئ

وَمَا لَا تُبْصِرُونَ ﴿٣٩﴾

wamā lā tub'ṣirūna

او په هغو چې تاسو يې نه وینئ

إِنَّهُۥ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ﴿٤٠﴾

innahu laqawlu rasūlin karīmin

بېشكه دا (قرآن) یقینًا د ډېر عزتمن رسول خبره ده

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَاعِرٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تُؤْمِنُونَ ﴿٤١﴾

wamā huwa biqawli shāʿirin qalīlan mā tu'minūna

او دا د كوم شاعر خبره بېخي نه ده، تاسو ډېر لږ ایمان راوړئ

وَلَا بِقَوْلِ كَاهِنٍ ۚ قَلِيلًا مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿٤٢﴾

walā biqawli kāhinin qalīlan mā tadhakkarūna

او نه د كاهن (ترویتي) خبره ده، تاسو ډېر لږ پند اخلئ

تَنزِيلٌ مِّن رَّبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٤٣﴾

tanzīlun min rabbi l-ʿālamīna

(دغه قرآن) د رب العلمین نازلول دي

وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ ٱلْأَقَاوِيلِ ﴿٤٤﴾

walaw taqawwala ʿalaynā baʿḍa l-aqāwīli

او كه ده پر مونږ باندې له ځانه ځینې خبرې جوړې كړې وى

لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِٱلْيَمِينِ ﴿٤٥﴾

la-akhadhnā min'hu bil-yamīni

(نو) مونږ به د ده ښى لاس نیولى وى

ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ ٱلْوَتِينَ ﴿٤٦﴾

thumma laqaṭaʿnā min'hu l-watīna

بیا به مونږ خامخا د ده د زړه رګ پرې كړى وى

فَمَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَـٰجِزِينَ ﴿٤٧﴾

famā minkum min aḥadin ʿanhu ḥājizīna

نو په تاسو كې به هیڅوك له ده نه منع كوونكي نه وو

وَإِنَّهُۥ لَتَذْكِرَةٌ لِّلْمُتَّقِينَ ﴿٤٨﴾

wa-innahu latadhkiratun lil'muttaqīna

او بېشكه دا (قرآن) د پرهېزګارانو لپاره پند (او نصیحت) دى

وَإِنَّا لَنَعْلَمُ أَنَّ مِنكُم مُّكَذِّبِينَ ﴿٤٩﴾

wa-innā lanaʿlamu anna minkum mukadhibīna

او بېشكه مونږ خامخا پوهېږو چې یقینًا په تاسو كې تكذیب كوونكي دي

وَإِنَّهُۥ لَحَسْرَةٌ عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿٥٠﴾

wa-innahu laḥasratun ʿalā l-kāfirīna

او بېشكه دغه (قرآن) په كافرانو باندې د پښېمانۍ سبب دى

وَإِنَّهُۥ لَحَقُّ ٱلْيَقِينِ ﴿٥١﴾

wa-innahu laḥaqqu l-yaqīni

او بېشكه دغه (قرآن) خامخا یقیني حق دى

فَسَبِّحْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلْعَظِيمِ ﴿٥٢﴾

fasabbiḥ bi-is'mi rabbika l-ʿaẓīmi

نو ته د خپل عظیم رب د نوم تسبیح وایه