الذاريات

فَٱلْحَـٰمِلَـٰتِ وِقْرًا ﴿٢﴾

fal-ḥāmilāti wiq'ran

بیا د (اوبو د) بار په اوچتوونكو ورېځو (قسم دى)

فَٱلْجَـٰرِيَـٰتِ يُسْرًا ﴿٣﴾

fal-jāriyāti yus'ran

بیا په اسانۍ سره تلونكو كشتیو (قسم دى)

فَٱلْمُقَسِّمَـٰتِ أَمْرًا ﴿٤﴾

fal-muqasimāti amran

بیا د كار په تقسیموونكو ملايكو(قسم دى)

إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ ﴿٥﴾

innamā tūʿadūna laṣādiqun

چې بېشكه هغه څه چې له تاسو سره يې وعده كولى شي یقینًا رښتینې (وعده) ده

وَإِنَّ ٱلدِّينَ لَوَٰقِعٌ ﴿٦﴾

wa-inna l-dīna lawāqiʿun

او بېشكه (د عمل) بدله خامخا واقع كېدونكې ده

وَٱلسَّمَآءِ ذَاتِ ٱلْحُبُكِ ﴿٧﴾

wal-samāi dhāti l-ḥubuki

قسم دى په اسمان چې د لارو والا دى

إِنَّكُمْ لَفِى قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍ ﴿٨﴾

innakum lafī qawlin mukh'talifin

چې بېشكه تاسو یقینًا په ګده وډه (مختلفه) خبره كې يئ

يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ ﴿٩﴾

yu'faku ʿanhu man ufika

ګرځولى شي له دغه (قرآن، نبي) نه هغه څوك چې (د الله په علم كې مخكې) ګرځول شوى دى

قُتِلَ ٱلْخَرَّٰصُونَ ﴿١٠﴾

qutila l-kharāṣūna

اټكل كوونكي دې هلاك كړى شي

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى غَمْرَةٍ سَاهُونَ ﴿١١﴾

alladhīna hum fī ghamratin sāhūna

هغه كسان چې دوى په ډېر غفلت كې دي، هېروونكي دي

يَسْـَٔلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿١٢﴾

yasalūna ayyāna yawmu l-dīni

دوى پوښتنه كوي چې د بدلې ورځ به كله وي؟

يَوْمَ هُمْ عَلَى ٱلنَّارِ يُفْتَنُونَ ﴿١٣﴾

yawma hum ʿalā l-nāri yuf'tanūna

په هغې ورځ كې چې دوى به په اور سره په عذاب كولى شي

ذُوقُوا۟ فِتْنَتَكُمْ هَـٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تَسْتَعْجِلُونَ ﴿١٤﴾

dhūqū fit'natakum hādhā alladhī kuntum bihi tastaʿjilūna

(وبه ویل شي!) تاسو خپل عذاب وڅَكئ، دا هغه (عذاب) دى چې تاسو به دا جلت غوښته

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ﴿١٥﴾

inna l-mutaqīna fī jannātin waʿuyūnin

بېشكه متقیان (پرهېزګاران) به په جنتونو او چینو كې وي

ءَاخِذِينَ مَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ ﴿١٦﴾

ākhidhīna mā ātāhum rabbuhum innahum kānū qabla dhālika muḥ'sinīna

په داسې حال كې چې هغه څه لره به نیوونكي وي چې دوى ته يې د دوى رب وركوي، بېشكه دوى له دې نه مخكې نېكي كوونكي وو

كَانُوا۟ قَلِيلًا مِّنَ ٱلَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ ﴿١٧﴾

kānū qalīlan mina al-layli mā yahjaʿūna

دوى به د شپې په لږه برخه كې ویده كېدل

وَبِٱلْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ﴿١٨﴾

wabil-asḥāri hum yastaghfirūna

او په چرګ بانګونو كې به دوى استغفار كاوه

وَفِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿١٩﴾

wafī amwālihim ḥaqqun lilssāili wal-maḥrūmi

او د دوى په مالونو كې به د سوالګري او د محروم (مسكین) حق و

وَفِى ٱلْأَرْضِ ءَايَـٰتٌ لِّلْمُوقِنِينَ ﴿٢٠﴾

wafī l-arḍi āyātun lil'mūqinīna

او په ځمكه كې د یقین كوونكو لپاره ډېرې نښې دي

وَفِىٓ أَنفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ ﴿٢١﴾

wafī anfusikum afalā tub'ṣirūna

او ستاسو په ځانونو كې هم، ایا نو تاسو نه وینئ

وَفِى ٱلسَّمَآءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ ﴿٢٢﴾

wafī l-samāi riz'qukum wamā tūʿadūna

او په اسمان كې ستاسو روزي ده او هغه څه چې تاسو سره يې وعده كولى شي

فَوَرَبِّ ٱلسَّمَآءِ وَٱلْأَرْضِ إِنَّهُۥ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَآ أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ ﴿٢٣﴾

fawarabbi l-samāi wal-arḍi innahu laḥaqqun mith'la mā annakum tanṭiqūna

نو د اسمان او ځمكې په رب مې قسم دى چې بېشكه دا (خبره) یقینًا حق ده، چې د هغې په شان ده چې تاسو خبرې كوئ

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَٰهِيمَ ٱلْمُكْرَمِينَ ﴿٢٤﴾

hal atāka ḥadīthu ḍayfi ib'rāhīma l-muk'ramīna

ایا تا ته د ابراهیم د عزتمنو مېلمنو خبر رارسېدلى دى

إِذْ دَخَلُوا۟ عَلَيْهِ فَقَالُوا۟ سَلَـٰمًا ۖ قَالَ سَلَـٰمٌ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ ﴿٢٥﴾

idh dakhalū ʿalayhi faqālū salāman qāla salāmun qawmun munkarūna

كله چې دوى په ده ورننوتل، نو ويې ويل:(مونږ په تا سلام اچوو) سلام اچول، ده وویل: (په تاسو دې) سلام (وي او په زړه كې يې تېر شول چې دا) نا اشنا خلق دي

فَرَاغَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ فَجَآءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ ﴿٢٦﴾

farāgha ilā ahlihi fajāa biʿij'lin samīnin

نو په تېزۍ سره خپلې ښځې ته لاړ، پس یو (وریت كړى) چاغ سخى يې راوړ

فَقَرَّبَهُۥٓ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٢٧﴾

faqarrabahu ilayhim qāla alā takulūna

نو دغه يې دوى ته ورنژدې كړ، ويې ويل:تاسو ولې نه خورئ!

فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۖ قَالُوا۟ لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَـٰمٍ عَلِيمٍ ﴿٢٨﴾

fa-awjasa min'hum khīfatan qālū lā takhaf wabasharūhu bighulāmin ʿalīmin

نو له دوى نه يې په زړه كې وېره وموندله، دوى وویل: ته مه وېرېږه او دوى ته يې د ډېر پوه هلك زېرى وركړ

فَأَقْبَلَتِ ٱمْرَأَتُهُۥ فِى صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ ﴿٢٩﴾

fa-aqbalati im'ra-atuhu fī ṣarratin faṣakkat wajhahā waqālat ʿajūzun ʿaqīmun

نو د ده ښځې په چغې كولو سره مخ ورواړوه، پس خپل مخ يې وواهه او ويې ويل:(زه) زړه شنډه بوډۍ (یم)

قَالُوا۟ كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْحَكِيمُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٣٠﴾

qālū kadhāliki qāla rabbuki innahu huwa l-ḥakīmu l-ʿalīmu

دوى وویل: همداسې ستا رب ویلي دي، بېشكه هم هغه ښه حكمت والا، ښه پوه دى

۞ قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا ٱلْمُرْسَلُونَ ﴿٣١﴾

qāla famā khaṭbukum ayyuhā l-mur'salūna

ده وویل: نو ستاسو څه كار (او مقصد) دى اى رالېږل شویو (ملايكو)؟

قَالُوٓا۟ إِنَّآ أُرْسِلْنَآ إِلَىٰ قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ ﴿٣٢﴾

qālū innā ur'sil'nā ilā qawmin muj'rimīna

دوى وویل: بېشكه مونږ د یو مجرم قوم په طرف رالېږل شوي یو

لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ ﴿٣٣﴾

linur'sila ʿalayhim ḥijāratan min ṭīnin

د دې لپاره چې مونږ په دوى باندې د خټو كاڼي راوورو

مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ﴿٣٤﴾

musawwamatan ʿinda rabbika lil'mus'rifīna

چې ستا د رب په نیز له حده وتونكو لپاره نشان داره كړى شوي دي

فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٣٥﴾

fa-akhrajnā man kāna fīhā mina l-mu'minīna

نو مونږ هغه څوك راووېستل چې په دغه (كلي) كې له مومنانو ځنې وو

فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ ٱلْمُسْلِمِينَ ﴿٣٦﴾

famā wajadnā fīhā ghayra baytin mina l-mus'limīna

پس مونږ په دغه (كلي) كې د مسلمانانو له یو كور نه غیر ونه مونده

وَتَرَكْنَا فِيهَآ ءَايَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿٣٧﴾

wataraknā fīhā āyatan lilladhīna yakhāfūna l-ʿadhāba l-alīma

او مونږ په دغه (كلي) كې د هغو كسانو لپاره یوه لویه نښه پرېښوده چې د ډېر دردوونكي عذاب نه وېرېږي

وَفِى مُوسَىٰٓ إِذْ أَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَـٰنٍ مُّبِينٍ ﴿٣٨﴾

wafī mūsā idh arsalnāhu ilā fir'ʿawna bisul'ṭānin mubīnin

او په (قصه د) موسٰى كې، كله چې مونږ هغه فرعون ته په ښكاره دلیل سره ولېږه

فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِۦ وَقَالَ سَـٰحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿٣٩﴾

fatawallā biruk'nihi waqāla sāḥirun aw majnūnun

نو هغه (فرعون) د خپل قوت (اولښكر) سره مخ واړوه او ويې ويل:(دا موسٰى) كوډګر (جادوګر) دى، یا لېونى دى

فَأَخَذْنَـٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذْنَـٰهُمْ فِى ٱلْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ ﴿٤٠﴾

fa-akhadhnāhu wajunūdahu fanabadhnāhum fī l-yami wahuwa mulīmun

نو مونږ هغه او د هغه لښكرې راونیولې، نو مونږه دوى ټول په دریاب كې وغورځول، په داسې حال كې چې هغه د ملامتۍ كار كوونكى و

وَفِى عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ ٱلرِّيحَ ٱلْعَقِيمَ ﴿٤١﴾

wafī ʿādin idh arsalnā ʿalayhimu l-rīḥa l-ʿaqīma

او په عادیانو كې، كله چې مونږ په دوى باندې (له خير نه) شنډ باد راخوشې كړ

مَا تَذَرُ مِن شَىْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَٱلرَّمِيمِ ﴿٤٢﴾

mā tadharu min shayin atat ʿalayhi illā jaʿalathu kal-ramīmi

ده به هېڅ داسې شى نه پرېښوده چې دا به پرې راغلى و مګر خو هغه به يې وچ زوړ رژېدلي واښه (يا هډوكي) وګرځاوه

وَفِى ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا۟ حَتَّىٰ حِينٍ ﴿٤٣﴾

wafī thamūda idh qīla lahum tamattaʿū ḥattā ḥīnin

او په ثمودیانو كې، كله چې دوى ته وويل شو چې تاسو تر یو وخته پورې نفع واخلئ

فَعَتَوْا۟ عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ ﴿٤٤﴾

faʿataw ʿan amri rabbihim fa-akhadhathumu l-ṣāʿiqatu wahum yanẓurūna

نو دوى د خپل رب له حكم نه سركشي وكړه، نو دوى (د) تندر (عذاب) ونیول، په دې حال كې چې دوى كتل

فَمَا ٱسْتَطَـٰعُوا۟ مِن قِيَامٍ وَمَا كَانُوا۟ مُنتَصِرِينَ ﴿٤٥﴾

famā is'taṭāʿū min qiyāmin wamā kānū muntaṣirīna

بیا نه دوى د ودرېدلو طاقت لاره او نه دوى بدل اخيستونكي وو

وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ قَوْمًا فَـٰسِقِينَ ﴿٤٦﴾

waqawma nūḥin min qablu innahum kānū qawman fāsiqīna

او له دوى نه مخكې د نوح قوم لره (مونږ هلاك كړى و) بېشكه هغوى یو فاسق قوم و

وَٱلسَّمَآءَ بَنَيْنَـٰهَا بِأَيْي۟دٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ ﴿٤٧﴾

wal-samāa banaynāhā bi-aydin wa-innā lamūsiʿūna

او اسمان مونږ هغه په قوت سره جوړ كړى دى او بېشكه مونږ خامخا پراخوونكي/ پراخه قدرت لرونكي یو

وَٱلْأَرْضَ فَرَشْنَـٰهَا فَنِعْمَ ٱلْمَـٰهِدُونَ ﴿٤٨﴾

wal-arḍa farashnāhā faniʿ'ma l-māhidūna

او ځمكه، مونږ هغه غوړولې ده، نو (مونږ) ښه غوړوونكي یو

وَمِن كُلِّ شَىْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿٤٩﴾

wamin kulli shayin khalaqnā zawjayni laʿallakum tadhakkarūna

او له هر څیز څخه مونږ دوه قسمه جوړې (نر او ښځه) پیدا كړي دي، د دې لپاره چې تاسو پند واخلئ

فَفِرُّوٓا۟ إِلَى ٱللَّهِ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ﴿٥٠﴾

fafirrū ilā l-lahi innī lakum min'hu nadhīrun mubīnun

نو تاسو الله ته وتښتئ، بېشكه زه تاسو لپاره د هغه له جانبه ښكاره وېروونكى یم

وَلَا تَجْعَلُوا۟ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ ۖ إِنِّى لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ﴿٥١﴾

walā tajʿalū maʿa l-lahi ilāhan ākhara innī lakum min'hu nadhīrun mubīnun

او تاسو له الله سره بل معبود مه شریكوئ، بېشكه زه تاسو لپاره د هغه له جانبه ښكاره وېروونكى یم

كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا۟ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ ﴿٥٢﴾

kadhālika mā atā alladhīna min qablihim min rasūlin illā qālū sāḥirun aw majnūnun

همداسې، هغو كسانو ته چې له دوى نه مخكې وو، هېڅ یو رسول نه و راغلى مګر دوى به ویل: (دا) جادوګر دى، یا لېونى دى

أَتَوَاصَوْا۟ بِهِۦ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ ﴿٥٣﴾

atawāṣaw bihi bal hum qawmun ṭāghūna

ایا دوى په دې (خبرې) سره یو بل ته وصیت كړى دى، بلكې دوى سركشه قوم دى

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍ ﴿٥٤﴾

fatawalla ʿanhum famā anta bimalūmin

نو ته له دوى نه مخ واړوه، پس ته هېڅ ملامت كړى شوى نه يې

وَذَكِّرْ فَإِنَّ ٱلذِّكْرَىٰ تَنفَعُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٥٥﴾

wadhakkir fa-inna l-dhik'rā tanfaʿu l-mu'minīna

او ته نصیحت كوه، پس بېشكه نصیحت كول مومنانو ته نفع رسوي

وَمَا خَلَقْتُ ٱلْجِنَّ وَٱلْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿٥٦﴾

wamā khalaqtu l-jina wal-insa illā liyaʿbudūni

او ما پېریان او انسانان نه دي پیدا كړي مګر د دې لپاره چې دوى زما عبادت وكړي

مَآ أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ ﴿٥٧﴾

mā urīdu min'hum min riz'qin wamā urīdu an yuṭ'ʿimūni

زه له دوى نه هېڅ رزق نه غواړم او نه دا غواړم چې دوى ما ته خوراك راكړي

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلْقُوَّةِ ٱلْمَتِينُ ﴿٥٨﴾

inna l-laha huwa l-razāqu dhū l-quwati l-matīnu

بېشكه هم دغه الله ښه روزي وركوونكى، قوت والا، (او) ډېر مضبوط دى

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذَنُوبًا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَـٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ ﴿٥٩﴾

fa-inna lilladhīna ẓalamū dhanūban mith'la dhanūbi aṣḥābihim falā yastaʿjilūni

د هغو كسانو لپاره چې ظلم يې كړى دى، یقینًا د دوى د ملګرو (د عذاب) د حصې په شان حصه ده، نو دوى دې په ما تلوار نه كوي

فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن يَوْمِهِمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿٦٠﴾

fawaylun lilladhīna kafarū min yawmihimu alladhī yūʿadūna

پس د كافران شویو خلقو لپاره هلاكت دى، د دوى له هغې ورځې نه چې دوى سره يې وعده كولى شي