الصافات

فَٱلزَّٰجِرَٰتِ زَجْرًا ﴿٢﴾

fal-zājirāti zajran

بیا (شیطانانو لره) په شړونكو (ملايكو دى) سخت شړل

فَٱلتَّـٰلِيَـٰتِ ذِكْرًا ﴿٣﴾

fal-tāliyāti dhik'ran

بیا د ذكر په لوستونكو باندې

إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَٰحِدٌ ﴿٤﴾

inna ilāhakum lawāḥidun

چې بېشكه ستاسو معبود یقینًا یو دى

رَّبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ ٱلْمَشَـٰرِقِ ﴿٥﴾

rabbu l-samāwāti wal-arḍi wamā baynahumā warabbu l-mashāriqi

چې د اسمانونو او ځمكې رب دى او د هغه څه چې د دواړو په مینځ كې دي او د مشرقونو رب دى

إِنَّا زَيَّنَّا ٱلسَّمَآءَ ٱلدُّنْيَا بِزِينَةٍ ٱلْكَوَاكِبِ ﴿٦﴾

innā zayyannā l-samāa l-dun'yā bizīnatin l-kawākibi

بېشكه مونږ (ځمكې ته) زیات نژدې اسمان په زینت سره ښايسته كړى دى، چې ستوري دي

وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَـٰنٍ مَّارِدٍ ﴿٧﴾

waḥif'ẓan min kulli shayṭānin māridin

او له هر سركښه شیطان نه مو ښه ساتلى دى

لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى ٱلْمَلَإِ ٱلْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ ﴿٨﴾

lā yassammaʿūna ilā l-mala-i l-aʿlā wayuq'dhafūna min kulli jānibin

دغه (شیطانان) تر ټولو لوړ مجلس ته غوږ نشي نیولى او دوى له هره جانبه ویشتل شي

دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ ﴿٩﴾

duḥūran walahum ʿadhābun wāṣibun

د شړلو لپاره او د دوى لپاره همېشنى عذاب دى

إِلَّا مَنْ خَطِفَ ٱلْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُۥ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ﴿١٠﴾

illā man khaṭifa l-khaṭfata fa-atbaʿahu shihābun thāqibun

غیر له هغه (شیطان) نه چې وتښتوي یو كرت تښتونه، نو په ده پسې شي لمبه رڼا كوونكې

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَآ ۚ إِنَّا خَلَقْنَـٰهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍۭ ﴿١١﴾

fa-is'taftihim ahum ashaddu khalqan am man khalaqnā innā khalaqnāhum min ṭīnin lāzibin

نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه چې ایا دوى د تخلیق په لحاظ ډېر سخت دي، یا هغه چې مونږ پیدا كړي دي؟، بېشكه مونږ دوى له سرېښناكې خټې نه پیدا كړي دي

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿١٢﴾

bal ʿajib'ta wayaskharūna

بلكې ته (د دوى په انكار) تعجب كوې، په داسې حال كې چې دوى (په تا پورې) مسخرې كوي

وَإِذَا ذُكِّرُوا۟ لَا يَذْكُرُونَ ﴿١٣﴾

wa-idhā dhukkirū lā yadhkurūna

او كله چې دوى ته نصیحت وكړى شي، دوى پند (نصیحت) نه اخلي

وَإِذَا رَأَوْا۟ ءَايَةً يَسْتَسْخِرُونَ ﴿١٤﴾

wa-idhā ra-aw āyatan yastaskhirūna

او كله چې دوى كومه (نښه دلیل) وویني، (نو ورپورې) ډېرې مسخرې كوي

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ ﴿١٥﴾

waqālū in hādhā illā siḥ'run mubīnun

او وايي چې نه دى دا (چې مونږ ولید) مګر ښكاره جادو

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿١٦﴾

a-idhā mit'nā wakunnā turāban waʿiẓāman a-innā lamabʿūthūna

ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا په رښتیا به مونږ خامخا بیا ژۃوندي راپاڅول كېږو؟

أَوَءَابَآؤُنَا ٱلْأَوَّلُونَ ﴿١٧﴾

awaābāunā l-awalūna

او ایا زمونږ ړومبني پلرونه هم؟

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَٰخِرُونَ ﴿١٨﴾

qul naʿam wa-antum dākhirūna

ته (دوى ته) ووایه: هو! په داسې حال كې چې تاسو به ذلیل هم یئ

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿١٩﴾

fa-innamā hiya zajratun wāḥidatun fa-idhā hum yanẓurūna

پس همدا خبره ده چې هغه (قیامت) خو یوه چغه ده، نو ناڅاپه به دوى ګوري

وَقَالُوا۟ يَـٰوَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ ٱلدِّينِ ﴿٢٠﴾

waqālū yāwaylanā hādhā yawmu l-dīni

او دوى به وايي: اى زمونږ هلاكته! دا د بدلې ورځ ده

هَـٰذَا يَوْمُ ٱلْفَصْلِ ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿٢١﴾

hādhā yawmu l-faṣli alladhī kuntum bihi tukadhibūna

دا د فیصلې ورځ ده، هغه ورځ چې تاسو به د دې تكذیب كاوه

۞ ٱحْشُرُوا۟ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ وَأَزْوَٰجَهُمْ وَمَا كَانُوا۟ يَعْبُدُونَ ﴿٢٢﴾

uḥ'shurū alladhīna ẓalamū wa-azwājahum wamā kānū yaʿbudūna

(الله به ملايكو ته ووايي:) تاسو راټول كړئ هغه كسان چې ظلم (شرك) يې كړى دى او د دوى جوړې (د عقیدې ملګري) او هغه څه چې دوى به يې عبادت كاوه

مِن دُونِ ٱللَّهِ فَٱهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَٰطِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٢٣﴾

min dūni l-lahi fa-ih'dūhum ilā ṣirāṭi l-jaḥīmi

له الله نه غیر، نو تاسو دوى د دوزخ په لاره روان (او برابر) كړئ

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْـُٔولُونَ ﴿٢٤﴾

waqifūhum innahum masūlūna

او دوى ودروئ، بېشكه له دوى نه پوښتنې كول شي

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿٢٥﴾

mā lakum lā tanāṣarūna

په تاسو څه دي چې یو له بله سره مرسته نه كوئ؟

بَلْ هُمُ ٱلْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿٢٦﴾

bal humu l-yawma mus'taslimūna

بلكې دوى نن ورځ (پخپله) تسليمېدونكي دي

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٢٧﴾

wa-aqbala baʿḍuhum ʿalā baʿḍin yatasāalūna

او د دوى ځینې به ځینو نورو ته مخ ورواړوي، یو تربله به پوښتنې كوي

قَالُوٓا۟ إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ ٱلْيَمِينِ ﴿٢٨﴾

qālū innakum kuntum tatūnanā ʿani l-yamīni

وبه وايي (كشران مشرانو ته) بېشكه هم تاسو وئ چې مونږ ته به په زور سره راتللئ

قَالُوا۟ بَل لَّمْ تَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴿٢٩﴾

qālū bal lam takūnū mu'minīna

وبه وايي (مشران په جواب كې) بلكې تاسو پخپله ایمان راوړونكي نه وئ

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَـٰنٍۭ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَـٰغِينَ ﴿٣٠﴾

wamā kāna lanā ʿalaykum min sul'ṭānin bal kuntum qawman ṭāghīna

او زمونږ لپاره پر تاسو باندې هېڅ زور (تسلط) نه و، بلكې تاسو پخپله سركښه قوم وئ

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَآ ۖ إِنَّا لَذَآئِقُونَ ﴿٣١﴾

faḥaqqa ʿalaynā qawlu rabbinā innā ladhāiqūna

نو په مونږه باندې زمونږ د رب خبره ثابته شوه، یقینًا مونږ خامخا (عذاب لره) څكونكي یو

فَأَغْوَيْنَـٰكُمْ إِنَّا كُنَّا غَـٰوِينَ ﴿٣٢﴾

fa-aghwaynākum innā kunnā ghāwīna

نو مونږ تاسو ګمراه كړئ، بېشكه مونږ (پخپله هم) ګمراهان وو

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِى ٱلْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿٣٣﴾

fa-innahum yawma-idhin fī l-ʿadhābi mush'tarikūna

پس بېشكه دوى په دغه ورځ په عذاب كې سره شریكان دي

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٣٤﴾

innā kadhālika nafʿalu bil-muj'rimīna

بېشكه مونږ له مجرمانو سره همداسې كوو

إِنَّهُمْ كَانُوٓا۟ إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا ٱللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿٣٥﴾

innahum kānū idhā qīla lahum lā ilāha illā l-lahu yastakbirūna

بېشكه دوى (داسې) وو چې كله به دوى ته وویل شول چې له الله نه غیر هېڅ لايق د عبادت نشته (،نو) دوى به تكبر كاوه

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوٓا۟ ءَالِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍۭ ﴿٣٦﴾

wayaqūlūna a-innā latārikū ālihatinā lishāʿirin majnūnin

او دوى وايي چې ایا یقینًا مونږ په رښتیا سره د یو لېوني شاعر له وجې نه خپل معبودان (خدایان) پرېښودونكي یو

بَلْ جَآءَ بِٱلْحَقِّ وَصَدَّقَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٣٧﴾

bal jāa bil-ḥaqi waṣaddaqa l-mur'salīna

(داسې نه ده) بلكې دغه (نبي) حق (دین) راوړى دى، او د رسولانو تصدیق يې كړى دى

إِنَّكُمْ لَذَآئِقُوا۟ ٱلْعَذَابِ ٱلْأَلِيمِ ﴿٣٨﴾

innakum ladhāiqū l-ʿadhābi l-alīmi

بېشكه تاسو خامخا ډېر دردوونكي عذاب لره څكونكي یئ

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٣٩﴾

wamā tuj'zawna illā mā kuntum taʿmalūna

او تاسو ته بدله نه دركولى كېږي مګر د هغو عملونو چې تاسو به كول

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٤٠﴾

illā ʿibāda l-lahi l-mukh'laṣīna

لېكن د الله غوره كړى شوي بنده ګان

أُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ ﴿٤١﴾

ulāika lahum riz'qun maʿlūmun

دغه كسان چې دي، د دوى لپاره معلومه روزي ده

فَوَٰكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ ﴿٤٢﴾

fawākihu wahum muk'ramūna

چې (رنګارنګ) مېوي دي، په داسې حال كې چې دوى به عزتمن كړى شوي وي

فِى جَنَّـٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٤٣﴾

fī jannāti l-naʿīmi

د نعمتونو په باغونو كې

عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَـٰبِلِينَ ﴿٤٤﴾

ʿalā sururin mutaqābilīna

(چې ناست به وي) په تختونو یو بل ته مخامخ

يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍۭ ﴿٤٥﴾

yuṭāfu ʿalayhim bikasin min maʿīnin

په دوى به د روانو صافو شرابو جامونه ګرځولى شي

بَيْضَآءَ لَذَّةٍ لِّلشَّـٰرِبِينَ ﴿٤٦﴾

bayḍāa ladhatin lilshāribīna

چې تك سپین به وي، د څښونكو لپاره به خوندور وي

لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ﴿٤٧﴾

lā fīhā ghawlun walā hum ʿanhā yunzafūna

نه به په هغو كې سر خوږى وي او نه به دوى د دغو (شرابو) په وجه نشه كولى شي

وَعِندَهُمْ قَـٰصِرَٰتُ ٱلطَّرْفِ عِينٌ ﴿٤٨﴾

waʿindahum qāṣirātu l-ṭarfi ʿīnun

او له دوى سره به د (خپل) نظر رامنع كوونكې غټو سترګو والا حورې وي

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ ﴿٤٩﴾

ka-annahunna bayḍun maknūnun

ګویاكې دوى پټې ساتل شوې هګۍ دي

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٥٠﴾

fa-aqbala baʿḍuhum ʿalā baʿḍin yatasāalūna

نو د دغو (جنتیانو) ځینې به ځینو نورو ته مخ راوګرځوي، چې سره تپوس به كوي

قَالَ قَآئِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّى كَانَ لِى قَرِينٌ ﴿٥١﴾

qāla qāilun min'hum innī kāna lī qarīnun

په دوى كې يو ویونكى به ووايي: بېشكه زما یو دوست و

يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلْمُصَدِّقِينَ ﴿٥٢﴾

yaqūlu a-innaka lamina l-muṣadiqīna

ویل به يې: ایا یقینًا ته خامخا له تصدیق كوونكو ځنې يې؟

أَءِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ ﴿٥٣﴾

a-idhā mit'nā wakunnā turāban waʿiẓāman a-innā lamadīnūna

ایا كله چې مونږ مړه شو او خاورې او هډوكي شو، ایا بېشكه مونږ ته به خامخا جزا راكولى شي

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ﴿٥٤﴾

qāla hal antum muṭṭaliʿūna

وبه وايي: ایا تاسو كتونكي يئ؟

فَٱطَّلَعَ فَرَءَاهُ فِى سَوَآءِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٥٥﴾

fa-iṭṭalaʿa faraāhu fī sawāi l-jaḥīmi

نو وبه ګوري، نو هغه به (د دوزخ) په مینځ كې وویني

قَالَ تَٱللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ ﴿٥٦﴾

qāla tal-lahi in kidtta latur'dīni

وبه وايي (كتونكى): قسم په الله! بېشكه شان دا و چې ته نژدې وې چې ما هلاك كړې

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّى لَكُنتُ مِنَ ٱلْمُحْضَرِينَ ﴿٥٧﴾

walawlā niʿ'matu rabbī lakuntu mina l-muḥ'ḍarīna

او كه زما د رب نعمت نه وى (نو) خامخا زه به له حاضر كړى شویو څخه وم

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ﴿٥٨﴾

afamā naḥnu bimayyitīna

ایا نو مونږ مړه كېدونكي نه یو

إِلَّا مَوْتَتَنَا ٱلْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿٥٩﴾

illā mawtatanā l-ūlā wamā naḥnu bimuʿadhabīna

زمونږ له ړومبي مرګ نه غیر، او مونږ په عذاب كړى شوي نه یو

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ ﴿٦٠﴾

inna hādhā lahuwa l-fawzu l-ʿaẓīmu

بېشكه دا، یقینًا همدغه ډېر لوى برى دى

لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ ٱلْعَـٰمِلُونَ ﴿٦١﴾

limith'li hādhā falyaʿmali l-ʿāmilūna

د دغو (نعمتونو) مثل لپاره دې عمل كوونكي عمل وكړي

أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ ٱلزَّقُّومِ ﴿٦٢﴾

adhālika khayrun nuzulan am shajaratu l-zaqūmi

ایا دغه د مېلمستیا په لحاظ غوره دي، یا د زقوم ونه

إِنَّا جَعَلْنَـٰهَا فِتْنَةً لِّلظَّـٰلِمِينَ ﴿٦٣﴾

innā jaʿalnāhā fit'natan lilẓẓālimīna

بېشكه مونږ دغه (ونه) د ظالمانو (مشركانو) لپاره فتنه (او عذاب) ګرځولې ده

إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِىٓ أَصْلِ ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٤﴾

innahā shajaratun takhruju fī aṣli l-jaḥīmi

بېشكه دغه داسې ونه ده چې د دوزخ په بېخ كې راوځي

طَلْعُهَا كَأَنَّهُۥ رُءُوسُ ٱلشَّيَـٰطِينِ ﴿٦٥﴾

ṭalʿuhā ka-annahu ruūsu l-shayāṭīni

د دغې وږي، ګویاكې هغه د شیطانانو سرونه دي

فَإِنَّهُمْ لَـَٔاكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِـُٔونَ مِنْهَا ٱلْبُطُونَ ﴿٦٦﴾

fa-innahum laākilūna min'hā famāliūna min'hā l-buṭūna

پس بېشكه دوى به خامخا له هغې نه خوړونكي وي، نو له هغې نه به د خپلو خېټو ډكوونكي وي

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ ﴿٦٧﴾

thumma inna lahum ʿalayhā lashawban min ḥamīmin

بیا بېشكه دوى ته به د هغې له پاسه د ایشول شویو اوبو ګډون وي

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى ٱلْجَحِيمِ ﴿٦٨﴾

thumma inna marjiʿahum la-ilā l-jaḥīmi

بیا بېشكه د دوى ورتله خامخا لمبې وهونكي اور ته دي

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا۟ ءَابَآءَهُمْ ضَآلِّينَ ﴿٦٩﴾

innahum alfaw ābāahum ḍāllīna

بېشكه دوى خپل پلرونه ګمراه موندلي دي

فَهُمْ عَلَىٰٓ ءَاثَـٰرِهِمْ يُهْرَعُونَ ﴿٧٠﴾

fahum ʿalā āthārihim yuh'raʿūna

نو دوى د هغوى په قدمونو پسې په ډېرې تېزۍ سره منډې وهي

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٧١﴾

walaqad ḍalla qablahum aktharu l-awalīna

او یقینًا یقینًا له دوى نه مخكې د ړومبنو خلقو اكثره ګمراه شوي دي

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ﴿٧٢﴾

walaqad arsalnā fīhim mundhirīna

او یقینًا یقینًا مونږ په دوى كې وېروونكي پېغمبران لېږلي وو

فَٱنظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿٧٣﴾

fa-unẓur kayfa kāna ʿāqibatu l-mundharīna

نو ته وګوره چې د وېرول شویو انجام څنګه و؟

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿٧٤﴾

illā ʿibāda l-lahi l-mukh'laṣīna

لېكن د الله غوره كړي بنډكان (له عذاب نه خلاص دي)

وَلَقَدْ نَادَىٰنَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ ٱلْمُجِيبُونَ ﴿٧٥﴾

walaqad nādānā nūḥun falaniʿ'ma l-mujībūna

او یقینًا یقینًا مونږ ته نوح اواز وكړ، نو (مونږ) ښه جواب وركوونكي یو

وَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥ مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٧٦﴾

wanajjaynāhu wa-ahlahu mina l-karbi l-ʿaẓīmi

او مونږ هغه ته او د هغه كورنۍ ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُۥ هُمُ ٱلْبَاقِينَ ﴿٧٧﴾

wajaʿalnā dhurriyyatahu humu l-bāqīna

او مونږ د هغه اولاده، بس هم هغه باقي پاتې كېدونكې وګرځوله

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿٧٨﴾

wataraknā ʿalayhi fī l-ākhirīna

او مونږ په ده باندې په وروستنيو خلقو كې (مدح او ثنا) پرېښودله

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِى ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٧٩﴾

salāmun ʿalā nūḥin fī l-ʿālamīna

په عالمونو كې دې په نوح سلام وي

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿٨٠﴾

innā kadhālika najzī l-muḥ'sinīna

بېشكه مونږ نېكانو ته همداسې بدله وركوو

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٨١﴾

innahu min ʿibādinā l-mu'minīna

بېشكه هغه زمونږ د مومنو بنده ګانو څخه و

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿٨٢﴾

thumma aghraqnā l-ākharīna

بیا مونږ هغه نور (كافر) خلق غرق كړل

۞ وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِۦ لَإِبْرَٰهِيمَ ﴿٨٣﴾

wa-inna min shīʿatihi la-ib'rāhīma

او بېشكه د هغه له ملګرو ځنې خامخا ابراهیم دى

إِذْ جَآءَ رَبَّهُۥ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿٨٤﴾

idh jāa rabbahu biqalbin salīmin

(یاد كړه) كله چې هغه خپل رب ته په ډېر روغ زړه سره راغى

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿٨٥﴾

idh qāla li-abīhi waqawmihi mādhā taʿbudūna

كله چې هغه خپل پلار او خپل قوم ته وویل: څه شى دى چې تاسو يې عبادت كوئ؟

أَئِفْكًا ءَالِهَةً دُونَ ٱللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿٨٦﴾

a-if'kan ālihatan dūna l-lahi turīdūna

ایا تاسو د دروغو (او باطلو) لپاره له الله پرته معبودان غواړئ؟

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٨٧﴾

famā ẓannukum birabbi l-ʿālamīna

نو په رب العالمین مو ستاسو څه ګمان دى

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِى ٱلنُّجُومِ ﴿٨٨﴾

fanaẓara naẓratan fī l-nujūmi

نو په ستوریو كې نظر يې واچوه، یو نظر

فَقَالَ إِنِّى سَقِيمٌ ﴿٨٩﴾

faqāla innī saqīmun

نو ويې ويل:بېشكه زه ناجوړه یم

فَتَوَلَّوْا۟ عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿٩٠﴾

fatawallaw ʿanhu mud'birīna

نو دوى له هغه نه وګرځېدل، په داسې حال كې چې شاكوونكي وو

فَرَاغَ إِلَىٰٓ ءَالِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٩١﴾

farāgha ilā ālihatihim faqāla alā takulūna

نو د دوى معبودانو (بتانو) ته پټ راغى، نو ويې ويل: ایا تاسو (دا خوراكونه) نه خورئ؟

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ﴿٩٢﴾

mā lakum lā tanṭiqūna

په تاسو څه شوي دي چې تاسو خبرې نه كوئ؟

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًۢا بِٱلْيَمِينِ ﴿٩٣﴾

farāgha ʿalayhim ḍarban bil-yamīni

نو په مهارت سره يې په دوى باندې راباندې كړل، په داسې حال كې چې په ښي لاس سره وهونكى و

فَأَقْبَلُوٓا۟ إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ﴿٩٤﴾

fa-aqbalū ilayhi yaziffūna

نو هغوى (مشركانو) ده ته متوجه شول، چې ورپسې منډې يې وهلې

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿٩٥﴾

qāla ataʿbudūna mā tanḥitūna

ده وویل: ایا تاسو د هغه څه عبادت كوئ چې تاسو يې (پخپله) تراشئ

وَٱللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾

wal-lahu khalaqakum wamā taʿmalūna

‚ حال دا چې الله تاسو او هغه عملونه چې تاسو يې كوئ، پیدا كړي دي

قَالُوا۟ ٱبْنُوا۟ لَهُۥ بُنْيَـٰنًا فَأَلْقُوهُ فِى ٱلْجَحِيمِ ﴿٩٧﴾

qālū ib'nū lahu bun'yānan fa-alqūhu fī l-jaḥīmi

دوى وویل: د ده لپاره یوه ودانۍ جوړه كړئ، بیا تاسو دا په لمبې وهونكي اور كې واچوئ

فَأَرَادُوا۟ بِهِۦ كَيْدًا فَجَعَلْنَـٰهُمُ ٱلْأَسْفَلِينَ ﴿٩٨﴾

fa-arādū bihi kaydan fajaʿalnāhumu l-asfalīna

نو دوى له ده سره د فریب اراده وكړه، نو مونږ همدوى تر ټولو زیات ذلیله كړل

وَقَالَ إِنِّى ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿٩٩﴾

waqāla innī dhāhibun ilā rabbī sayahdīni

او ده (ابراهیم) وویل: بېشكه زه خپل رب ته تلونكى یم، ژر به هغه ما ته لاره وښیي

رَبِّ هَبْ لِى مِنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١٠٠﴾

rabbi hab lī mina l-ṣāliḥīna

اى زما ربه! ته ما ته (زوى) راكړې، چې له صالحانو ځنې وي

فَبَشَّرْنَـٰهُ بِغُلَـٰمٍ حَلِيمٍ ﴿١٠١﴾

fabasharnāhu bighulāmin ḥalīmin

نو مونږ ده ته د ډېر حلم والا هلك زېرى وركړ

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ ٱلسَّعْىَ قَالَ يَـٰبُنَىَّ إِنِّىٓ أَرَىٰ فِى ٱلْمَنَامِ أَنِّىٓ أَذْبَحُكَ فَٱنظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَـٰٓأَبَتِ ٱفْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِىٓ إِن شَآءَ ٱللَّهُ مِنَ ٱلصَّـٰبِرِينَ ﴿١٠٢﴾

falammā balagha maʿahu l-saʿya qāla yābunayya innī arā fī l-manāmi annī adhbaḥuka fa-unẓur mādhā tarā qāla yāabati if'ʿal mā tu'maru satajidunī in shāa l-lahu mina l-ṣābirīna

نو كله چې هغه (هلك) له ده (خپل پلار) سره منډې وهلو ته ورسېده، ويې ويل:اى زما خوږه زویه! بېشكه زه په خوب كې وینم داسې چې بېشكه زه تا ذبحه كوم، نو ته وګوره چې ستا څه رايه ده؟ هغه وویل: اى زما پلار جانه! ته هغه كار وكړه چې تا ته يې امر كول شي، ژر ده چې كه الله وغواړي، ته به ما له صبر كوونكو ځنې ومومې

فَلَمَّآ أَسْلَمَا وَتَلَّهُۥ لِلْجَبِينِ ﴿١٠٣﴾

falammā aslamā watallahu lil'jabīni

نو كله چې دواړو غاړه كېښوده او هغه يې په اړخ څملاوه

وَنَـٰدَيْنَـٰهُ أَن يَـٰٓإِبْرَٰهِيمُ ﴿١٠٤﴾

wanādaynāhu an yāib'rāhīmu

او مونږ ده ته اواز وكړ، داسې چې اى ابراهیمه

قَدْ صَدَّقْتَ ٱلرُّءْيَآ ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٠٥﴾

qad ṣaddaqta l-ru'yā innā kadhālika najzī l-muḥ'sinīna

یقینًا تا خوب رښتیا كړ، بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو

إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ ٱلْبَلَـٰٓؤُا۟ ٱلْمُبِينُ ﴿١٠٦﴾

inna hādhā lahuwa l-balāu l-mubīnu

بېشكه دا، یقینًا همدغه ښكاره ازمېښت و

وَفَدَيْنَـٰهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ﴿١٠٧﴾

wafadaynāhu bidhib'ḥin ʿaẓīmin

او مونږ ده (اسماعیل) ته په ډېرې لويې ذبیحې سره خلاصى وركړو

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١٠٨﴾

wataraknā ʿalayhi fī l-ākhirīna

او مونږ باقي پرېښود په ده باندې وروستنیو خلقو كې

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِبْرَٰهِيمَ ﴿١٠٩﴾

salāmun ʿalā ib'rāhīma

دا چې سلام دې وي په ابراهیم

كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١١٠﴾

kadhālika najzī l-muḥ'sinīna

نېكانو ته مونږ همداسې بدله وركوو

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١١﴾

innahu min ʿibādinā l-mu'minīna

بېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى

وَبَشَّرْنَـٰهُ بِإِسْحَـٰقَ نَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿١١٢﴾

wabasharnāhu bi-is'ḥāqa nabiyyan mina l-ṣāliḥīna

او مونږ ده ته د اسحاق زېرى وركړ، په داسې حال كې چې نبي و، له صالحانو نه

وَبَـٰرَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰٓ إِسْحَـٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِۦ مُبِينٌ ﴿١١٣﴾

wabāraknā ʿalayhi waʿalā is'ḥāqa wamin dhurriyyatihimā muḥ'sinun waẓālimun linafsihi mubīnun

او بركت اچولى و مونږ په ده (اسمٰعیل) باندې او په اسحاق باندې، او د دې دواړو په اولاد كې څوك نېكې كوونكى دى او څوك په خپل ځان باندې ښكاره ظلم كوونكى دى

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿١١٤﴾

walaqad manannā ʿalā mūsā wahārūna

او یقینًا یقینًا مونږ په موسٰى او هارون احسان وكړ

وَنَجَّيْنَـٰهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ ٱلْكَرْبِ ٱلْعَظِيمِ ﴿١١٥﴾

wanajjaynāhumā waqawmahumā mina l-karbi l-ʿaẓīmi

او مونږ دغو دواړو ته او د دغو دواړو قوم ته له ډېر لوى غم نه نجات وركړ

وَنَصَرْنَـٰهُمْ فَكَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿١١٦﴾

wanaṣarnāhum fakānū humu l-ghālibīna

او مونږ د دوى مدد وكړ، نو همدوى غالبه شول

وَءَاتَيْنَـٰهُمَا ٱلْكِتَـٰبَ ٱلْمُسْتَبِينَ ﴿١١٧﴾

waātaynāhumā l-kitāba l-mus'tabīna

او مونږ دغو دواړو ته ډېر واضحه كتاب وركړى و

وَهَدَيْنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلْمُسْتَقِيمَ ﴿١١٨﴾

wahadaynāhumā l-ṣirāṭa l-mus'taqīma

او مونږ دغو دواړو ته نېغه لاره ښودلې وه

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١١٩﴾

wataraknā ʿalayhimā fī l-ākhirīna

او مونږ په دواړو باندې په وروستنیو خلقو كې باقي پرېښوده

سَلَـٰمٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿١٢٠﴾

salāmun ʿalā mūsā wahārūna

دا چې سلام دي وي په موسي او هارون

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٢١﴾

innā kadhālika najzī l-muḥ'sinīna

بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسې بدله وركوو

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٢٢﴾

innahumā min ʿibādinā l-mu'minīna

بېشكه دغه دواړه زمونږ د مومنو بنده ګانو ځنې دي

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٢٣﴾

wa-inna il'yāsa lamina l-mur'salīna

او بېشكه الیاس خامخا له رسولانو ځنې دى

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِۦٓ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤﴾

idh qāla liqawmihi alā tattaqūna

(یاد كړه)، هغه وخت چې ده خپل قوم ته وویل: ولې تاسو نه وېرېږئ!

أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ ٱلْخَـٰلِقِينَ ﴿١٢٥﴾

atadʿūna baʿlan watadharūna aḥsana l-khāliqīna

ایا تاسو بعل (بت) بولئ او تر ټولو ښه پیدا كوونكى ذات پرېږدئ

ٱللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٢٦﴾

al-laha rabbakum warabba ābāikumu l-awalīna

چې الله دى، چې ستاسو رب دى او ستاسو د ړومبنو پلرونو رب دى

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٢٧﴾

fakadhabūhu fa-innahum lamuḥ'ḍarūna

نو هغوى د ده تكذیب وكړ، نو بېشكه هغوى به خامخا حاضرولى شي

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٢٨﴾

illā ʿibāda l-lahi l-mukh'laṣīna

د الله له خالص كړى شویو بنده ګانو نه غیر (چې دوى د هغه تكذیب ونه كړ)

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿١٢٩﴾

wataraknā ʿalayhi fī l-ākhirīna

او باقي پرېښود مونږ په ده باندې په وروستنیو خلقو كې

سَلَـٰمٌ عَلَىٰٓ إِلْ يَاسِينَ ﴿١٣٠﴾

salāmun ʿalā il yāsīna

چې په الیاسین دې سلام وي

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٣١﴾

innā kadhālika najzī l-muḥ'sinīna

بېشكه مونږ نېكي كوونكو ته همداسي بدله وركوو

إِنَّهُۥ مِنْ عِبَادِنَا ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٣٢﴾

innahu min ʿibādinā l-mu'minīna

بېشكه هغه زمونږ له مومنو بنده ګانو ځنې دى

وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٣﴾

wa-inna lūṭan lamina l-mur'salīna

او بېشكه لوط له رسولانو ځنې دى

إِذْ نَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿١٣٤﴾

idh najjaynāhu wa-ahlahu ajmaʿīna

(یاد كړه) هغه وخت چې مونږ ده ته او د ده كورنۍ ته، ټولو ته نجات وركړ

إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿١٣٥﴾

illā ʿajūzan fī l-ghābirīna

غیر له یوې بوډۍ نه چې په باقي پاتې كېدونكو كې وه

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿١٣٦﴾

thumma dammarnā l-ākharīna

بیا مونږ نور (ټول) خلق هلاك كړل

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿١٣٧﴾

wa-innakum latamurrūna ʿalayhim muṣ'biḥīna

او بېشكه تاسو په دوى تېرېږئ، په دې حال كې چې سبا كوونكي يئ

وَبِٱلَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٣٨﴾

wabi-al-layli afalā taʿqilūna

او په شپه كې هم، ایا نو تاسو عقل نه كاروئ

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٩﴾

wa-inna yūnusa lamina l-mur'salīna

او بېشكه یونس خامخا له رسولانو ځنې دى

إِذْ أَبَقَ إِلَى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿١٤٠﴾

idh abaqa ilā l-ful'ki l-mashḥūni

(یاد كړه) هغه وخت چې هغه ډكې كشتۍ ته وتښتېده

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ ٱلْمُدْحَضِينَ ﴿١٤١﴾

fasāhama fakāna mina l-mud'ḥaḍīna

نو ده قرعه واچوله، نو شو (په قرعه كې) له مغلوب كړى شویو ځنې

فَٱلْتَقَمَهُ ٱلْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ ﴿١٤٢﴾

fal-taqamahu l-ḥūtu wahuwa mulīmun

نو ښوى تېر كړ هغه لره مهي (كب)، په دې حال كې چې هغه (د خپل ځان) ملامت كوونكى و

فَلَوْلَآ أَنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُسَبِّحِينَ ﴿١٤٣﴾

falawlā annahu kāna mina l-musabiḥīna

نو كه دا خبره نه وى چې بېشكه هغه له تسبیح ویونكو څخه و

لَلَبِثَ فِى بَطْنِهِۦٓ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿١٤٤﴾

lalabitha fī baṭnihi ilā yawmi yub'ʿathūna

(نو) خامخا دا به د هغه (كب) په خېټه كې تر هغې ورځې پورې پاتې و چې دوى به بیا ژوندي راپاڅولى شي

۞ فَنَبَذْنَـٰهُ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ سَقِيمٌ ﴿١٤٥﴾

fanabadhnāhu bil-ʿarāi wahuwa saqīmun

نو مونږ هغه په ډاګه میدان كې وغورځاوه، په دې حال كې چې ناروغ و

وَأَنۢبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ ﴿١٤٦﴾

wa-anbatnā ʿalayhi shajaratan min yaqṭīnin

او مونږ په ده باندې یو ځېلۍ داره ونه را زرغونه كړه

وَأَرْسَلْنَـٰهُ إِلَىٰ مِا۟ئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿١٤٧﴾

wa-arsalnāhu ilā mi-ati alfin aw yazīdūna

او مونږ دى لېږلى و سل زرو خلقو ته بلكې دوى زیات وو

فَـَٔامَنُوا۟ فَمَتَّعْنَـٰهُمْ إِلَىٰ حِينٍ ﴿١٤٨﴾

faāmanū famattaʿnāhum ilā ḥīnin

نو دوى ایمان راوړ، نو مونږ دوى ته تر یو وخته پورې نفع وركړه

فَٱسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ ٱلْبَنَاتُ وَلَهُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿١٤٩﴾

fa-is'taftihim alirabbika l-banātu walahumu l-banūna

نو ته له دوى نه پوښتنه وكړه، ایا ستا د رب لپاره لوڼه دي او د دوى لپاره زامن دي؟

أَمْ خَلَقْنَا ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِنَـٰثًا وَهُمْ شَـٰهِدُونَ ﴿١٥٠﴾

am khalaqnā l-malāikata ināthan wahum shāhidūna

یا كه مونږ ملايك ښځې پیدا كړي دي، په داسې حال كې چې دوى حاضر وو

أَلَآ إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿١٥١﴾

alā innahum min if'kihim layaqūlūna

خبردار! بېشكه دوى له خپلو بدترو دروغو څخه خامخا (داسې) وايي

وَلَدَ ٱللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ ﴿١٥٢﴾

walada l-lahu wa-innahum lakādhibūna

الله اولاد زېږولى دى. او بېشكه دوى یقینًا دروغجن دي

أَصْطَفَى ٱلْبَنَاتِ عَلَى ٱلْبَنِينَ ﴿١٥٣﴾

aṣṭafā l-banāti ʿalā l-banīna

ایا هغه (الله د ځان لپاره) لوڼه غوره كړي دي په زامنو باندې

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿١٥٤﴾

mā lakum kayfa taḥkumūna

په تاسو څه شوي دي، څرنګه تاسو (دا) فیصله (او حكم) كوئ؟

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿١٥٥﴾

afalā tadhakkarūna

ایا تاسو نصیحت نه اخلئ

أَمْ لَكُمْ سُلْطَـٰنٌ مُّبِينٌ ﴿١٥٦﴾

am lakum sul'ṭānun mubīnun

ایا تاسو لپاره څه واضحه دلیل شته؟

فَأْتُوا۟ بِكِتَـٰبِكُمْ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ ﴿١٥٧﴾

fatū bikitābikum in kuntum ṣādiqīna

نو تاسو خپل كتاب راوړئ، كه چېرې تاسو رښتیني یئ

وَجَعَلُوا۟ بَيْنَهُۥ وَبَيْنَ ٱلْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ ٱلْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٥٨﴾

wajaʿalū baynahu wabayna l-jinati nasaban walaqad ʿalimati l-jinatu innahum lamuḥ'ḍarūna

او دوى د هغه (الله) په مینځ كې او د پېریانو په مینځ كې نسب ( د خپلوۍ نسبت) مقرر كړ، او يقینًا یقینًا پېریان په دې پوه شوي دي چې بېشكه دوى به خامخا حاضر كړى شي

سُبْحَـٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٥٩﴾

sub'ḥāna l-lahi ʿammā yaṣifūna

الله لپاره پاكي ده له هغو (خبرو) نه چې دوى يې وايي

إِلَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٠﴾

illā ʿibāda l-lahi l-mukh'laṣīna

لېكن د الله خالص (غوره) كړى شوي بنده ګان (له دغو خبرو نه بچ دي)

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿١٦١﴾

fa-innakum wamā taʿbudūna

پس بېشكه تاسو او هغه چې تاسو يې عبادت كوئ

مَآ أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَـٰتِنِينَ ﴿١٦٢﴾

mā antum ʿalayhi bifātinīna

نه یئ تاسو په دې (بت پرستۍ) سره ګمراه كوونكي (په فتنه كې اچوونكي د هیچا)

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٦٣﴾

illā man huwa ṣāli l-jaḥīmi

غیر له هغه چا نه چې هغه په دوزخ كې ننوتونكى دى

وَمَا مِنَّآ إِلَّا لَهُۥ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ ﴿١٦٤﴾

wamā minnā illā lahu maqāmun maʿlūmun

او په مونږ كې هیڅوك نشته مګر د هغه لپاره معلوم ځاى دى

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلصَّآفُّونَ ﴿١٦٥﴾

wa-innā lanaḥnu l-ṣāfūna

او بېشكه خامخا مونږ صف تړونكي یو

وَإِنَّا لَنَحْنُ ٱلْمُسَبِّحُونَ ﴿١٦٦﴾

wa-innā lanaḥnu l-musabiḥūna

او بېشكه مونږ خامخا تسبیح ویونكي یو

وَإِن كَانُوا۟ لَيَقُولُونَ ﴿١٦٧﴾

wa-in kānū layaqūlūna

او بېشكه چې خامخا دوى به ویل

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٦٨﴾

law anna ʿindanā dhik'ran mina l-awalīna

كه چېرې مونږ سره د پخوانیو خلقو (له كتابونو) نه كوم ذكر (كتاب) وى

لَكُنَّا عِبَادَ ٱللَّهِ ٱلْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٩﴾

lakunnā ʿibāda l-lahi l-mukh'laṣīna

(نو) خامخا مونږ به د الله خالص (او غوره) كړى شوي بنده ګان وو

فَكَفَرُوا۟ بِهِۦ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿١٧٠﴾

fakafarū bihi fasawfa yaʿlamūna

نو دوى په دغه (قرآن) سره كافر شول، نو ژر ده چې دوى به پوه شي

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٧١﴾

walaqad sabaqat kalimatunā liʿibādinā l-mur'salīna

او یقینًا یقینًا زمونږ خبره زمونږ د لېږل شویو (رسولانو) بنده ګانو لپاره صادر شوې ده

إِنَّهُمْ لَهُمُ ٱلْمَنصُورُونَ ﴿١٧٢﴾

innahum lahumu l-manṣūrūna

چې بېشكه دوى، خامخا هم دوى مدد كړى شوي دي

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ﴿١٧٣﴾

wa-inna jundanā lahumu l-ghālibūna

او بېشكه زمونږ لښكر، خامخا هم دوى غالب راتلونكي دي

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ ﴿١٧٤﴾

fatawalla ʿanhum ḥattā ḥīnin

نو ته له دوى نه مخ وګرځوه، تر یو وخته پورې

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٥﴾

wa-abṣir'hum fasawfa yub'ṣirūna

او دوى ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به (خپل انجام) وویني

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿١٧٦﴾

afabiʿadhābinā yastaʿjilūna

ایا نو دوى زمونږ د عذاب تلوار كوي

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَآءَ صَبَاحُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿١٧٧﴾

fa-idhā nazala bisāḥatihim fasāa ṣabāḥu l-mundharīna

نو كله چې هغه د دوى په مېدان كې نازل شي، نو د وېرول شویو سبا به بد وي

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ ﴿١٧٨﴾

watawalla ʿanhum ḥattā ḥīnin

او ته له دوى نه مخ وګرځوه تر یو وخته پورې

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٩﴾

wa-abṣir fasawfa yub'ṣirūna

او ته ګوره، نو ژر ده چې دوى به وویني

سُبْحَـٰنَ رَبِّكَ رَبِّ ٱلْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٨٠﴾

sub'ḥāna rabbika rabbi l-ʿizati ʿammā yaṣifūna

ستا رب لره پاكي ده چې د عزت (او غلبې) مالك دى، له هغو خبرو نه چې دوى (مشركان) يې بیانوي

وَسَلَـٰمٌ عَلَى ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٨١﴾

wasalāmun ʿalā l-mur'salīna

او سلام دې وي په رسولانو باندې

وَٱلْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٨٢﴾

wal-ḥamdu lillahi rabbi l-ʿālamīna

او ټول د كمال صفتونه خاص الله لره دي چې د عالمونو ښه پالونكى دى