الشعراء

تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢﴾

til'ka āyātu l-kitābi l-mubīni

دا د واضح كتاب ایتونه دي

لَعَلَّكَ بَـٰخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا۟ مُؤْمِنِينَ ﴿٣﴾

laʿallaka bākhiʿun nafsaka allā yakūnū mu'minīna

ښايي چې ته د خپل ځان هلاكوونكى يې، په دې وجه چې دوى مومنان كېږي نه

إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ ٱلسَّمَآءِ ءَايَةً فَظَلَّتْ أَعْنَـٰقُهُمْ لَهَا خَـٰضِعِينَ ﴿٤﴾

in nasha nunazzil ʿalayhim mina l-samāi āyatan faẓallat aʿnāquhum lahā khāḍiʿīna

كه مونږ وغواړو (نو) په دوى به له اسمان نه یو دلیل نازل كړو، بیا به د دوى څټونه دغه (دلیل) ته غاړه ایښودونكي شي

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ ٱلرَّحْمَـٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا۟ عَنْهُ مُعْرِضِينَ ﴿٥﴾

wamā yatīhim min dhik'rin mina l-raḥmāni muḥ'dathin illā kānū ʿanhu muʿ'riḍīna

او دوى ته د رحمن له جانبه څه نوى ذكر (نصیحت) نه راځي مګر دوى له هغه نه مخ ګرځوونكي دي

فَقَدْ كَذَّبُوا۟ فَسَيَأْتِيهِمْ أَنۢبَـٰٓؤُا۟ مَا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ ﴿٦﴾

faqad kadhabū fasayatīhim anbāu mā kānū bihi yastahziūna

نو تحقیق دوى تكذیب وكړ، پس دوى ته به ژر د هغه څه خبر (انجام) راشي چې دوى به په هغه پورې استهزا كولې

أَوَلَمْ يَرَوْا۟ إِلَى ٱلْأَرْضِ كَمْ أَنۢبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ﴿٧﴾

awalam yaraw ilā l-arḍi kam anbatnā fīhā min kulli zawjin karīmin

ایا دوى ځمكې ته نه ګوري، څومره ډېر مونږ په دې كې له هر قسمه عمده جوړو نه زرغون كړي دي

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٨﴾

inna fī dhālika laāyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīna

بېشكه په دې كې خامخا لویه نښه ده او د دوى زیاتره ایمان راوړونكي نه دي

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٩﴾

wa-inna rabbaka lahuwa l-ʿazīzu l-raḥīmu

او بېشكه ستا رب خامخا هم هغه ښه غالب، بې حده رحم كوونكى دى

وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئْتِ ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ ﴿١٠﴾

wa-idh nādā rabbuka mūsā ani i'ti l-qawma l-ẓālimīna

او (یاد كړه) هغه وخت چې ستا رب موسٰى ته اواز وكړ داسې چې ته هغه قوم ته ورشه چې ظالمان دي

قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ ﴿١١﴾

qawma fir'ʿawna alā yattaqūna

چې د فرعون قوم دى، ایا دوى نه وېرېږي (له الله نه)!

قَالَ رَبِّ إِنِّىٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ ﴿١٢﴾

qāla rabbi innī akhāfu an yukadhibūni

(موسٰى) وویل: اى زما ربه! بېشكه زه له دې نه وېرېږم چې دوى به زما تكذیب وكړي

وَيَضِيقُ صَدْرِى وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِى فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَـٰرُونَ ﴿١٣﴾

wayaḍīqu ṣadrī walā yanṭaliqu lisānī fa-arsil ilā hārūna

او (بل) زما سینه تنګېږي او (بل) زما ژبه نه چلېږي، نو ته هارون ته پېغام ولېږه

وَلَهُمْ عَلَىَّ ذَنۢبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ ﴿١٤﴾

walahum ʿalayya dhanbun fa-akhāfu an yaqtulūni

او (بل دا چې) د هغوى لپاره زما په خلاف (دعوىٰ د) ګناه ده، نو زه له دې نه وېرېږم چې دوى به ما قتل كړي

قَالَ كَلَّا ۖ فَٱذْهَبَا بِـَٔايَـٰتِنَآ ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ ﴿١٥﴾

qāla kallā fa-idh'habā biāyātinā innā maʿakum mus'tamiʿūna

(الله) وفرمایل: داسې نشي كېدى، نو تاسو دواړه زما له ښكاره معجزو سره لاړ شئ، بېشكه مونږ له تاسو سره یو، اورېدونكي یو

فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَآ إِنَّا رَسُولُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٦﴾

fatiyā fir'ʿawna faqūlā innā rasūlu rabbi l-ʿālamīna

نو تاسو دواړه فرعون ته ورشئ، نو (ورته) ووایئ: بېشكه مونږ د رب العلمین استازي یو

أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿١٧﴾

an arsil maʿanā banī is'rāīla

په دې خبره چې ته زمونږ سره بني اسرائیل خوشې كړه

قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ﴿١٨﴾

qāla alam nurabbika fīnā walīdan walabith'ta fīnā min ʿumurika sinīna

(فرعون) وویل: ایا مونږه په خپل كاله كې ستا پالنه نه وه كړې، په داسې حال كې چې ته بچى وې او تا په مونږ كې د خپل عمر څو كاله تېر كړي وو

وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ ٱلَّتِى فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلْكَـٰفِرِينَ ﴿١٩﴾

wafaʿalta faʿlataka allatī faʿalta wa-anta mina l-kāfirīna

او تا خپل هغه كار كړى و چې تا كړى و، په دې حال كې چې ته له ناشكرو ځنې يې

قَالَ فَعَلْتُهَآ إِذًا وَأَنَا۠ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٢٠﴾

qāla faʿaltuhā idhan wa-anā mina l-ḍālīna

(موسٰى) وویل: ما دغه كار په هغه وخت كې كړى و چې زه له ناپوهانو ځنې وم

فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِى رَبِّى حُكْمًا وَجَعَلَنِى مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٢١﴾

fafarartu minkum lammā khif'tukum fawahaba lī rabbī ḥuk'man wajaʿalanī mina l-mur'salīna

نو كله چې زه له تاسو ووېرېدم (نو) له تاسو نه وتښتېدم، بیا ما ته زما رب حكم (او علم) راكړ او زه يې له رسولانو څخه وګرځولم

وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَىَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿٢٢﴾

watil'ka niʿ'matun tamunnuhā ʿalayya an ʿabbadtta banī is'rāīla

او دغه داسې احسان دى چې ته يې په ما زباتوې (هغه) دا دى چې تا بني اسرائیل غلامان ګرځولي وو

قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٢٣﴾

qāla fir'ʿawnu wamā rabbu l-ʿālamīna

فرعون وویل: او رب العلمین څه شى دى؟

قَالَ رَبُّ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ ﴿٢٤﴾

qāla rabbu l-samāwāti wal-arḍi wamā baynahumā in kuntum mūqinīna

هغه وویل: رب دى د اسمانونو او ځمكې او د هغه څه چې د دې دواړو په مینځ كې دي، كه تاسو یقین كوونكي یئ

قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُۥٓ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ﴿٢٥﴾

qāla liman ḥawlahu alā tastamiʿūna

هغه (فرعون) خپلو ګېر چاپېره خلقو ته وویل: ایا تاسو نه اورئ؟

قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ ءَابَآئِكُمُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿٢٦﴾

qāla rabbukum warabbu ābāikumu l-awalīna

(موسٰى) وویل: (چې رب العلمین) ستاسو رب دى او ستاسو د مخكينو پلرونو رب دى

قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ ٱلَّذِىٓ أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ ﴿٢٧﴾

qāla inna rasūlakumu alladhī ur'sila ilaykum lamajnūnun

(فرعون) وویل: بېشكه ستاسو دغه رسول چې تاسو ته رالېږل شوى دى، یقینًا لېونى دى

قَالَ رَبُّ ٱلْمَشْرِقِ وَٱلْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَآ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ﴿٢٨﴾

qāla rabbu l-mashriqi wal-maghribi wamā baynahumā in kuntum taʿqilūna

(موسٰى) وویل: (هغه) د مشرق او مغرب رب دى او څه چې د دې دواړو په مینځ كې دي، كه تاسو له عقل نه كار اخلئ

قَالَ لَئِنِ ٱتَّخَذْتَ إِلَـٰهًا غَيْرِى لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ ٱلْمَسْجُونِينَ ﴿٢٩﴾

qāla la-ini ittakhadhta ilāhan ghayrī la-ajʿalannaka mina l-masjūnīna

(فرعون موسٰى ته) وویل: قسم دى كه تا له ما نه غیر بل معبود ونیوه (نو) زه به خامخا هرومرو تا وګرځوم له قیدیانو ځنې

قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَىْءٍ مُّبِينٍ ﴿٣٠﴾

qāla awalaw ji'tuka bishayin mubīnin

(موسٰى) وویل: ایا اګر كه زه تا ته یو څرګندوونكى شى (دلیل) راوړم

قَالَ فَأْتِ بِهِۦٓ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿٣١﴾

qāla fati bihi in kunta mina l-ṣādiqīna

(فرعون) وویل: نو ته هغه راوړه كه ته له رښتینو څخه يې

فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ ﴿٣٢﴾

fa-alqā ʿaṣāhu fa-idhā hiya thuʿ'bānun mubīnun

نو هغه (موسٰى) خپله امسا وغورځوله، نو ناڅاپه هغه وه ښكاره ښامار

وَنَزَعَ يَدَهُۥ فَإِذَا هِىَ بَيْضَآءُ لِلنَّـٰظِرِينَ ﴿٣٣﴾

wanazaʿa yadahu fa-idhā hiya bayḍāu lilnnāẓirīna

او خپل لاس يې راواېست، نو ناڅاپه هغه د كتونكو لپاره تك سپين و

قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُۥٓ إِنَّ هَـٰذَا لَسَـٰحِرٌ عَلِيمٌ ﴿٣٤﴾

qāla lil'mala-i ḥawlahu inna hādhā lasāḥirun ʿalīmun

فرعون خپلو چاپېره سردارانو ته وویل: بېشكه دا یقینًا ډېر پوه جادوګر دى

يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِۦ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ﴿٣٥﴾

yurīdu an yukh'rijakum min arḍikum bisiḥ'rihi famādhā tamurūna

دا غواړي چې په خپل جادو سره تاسو له خپلې ځمكې نه وباسي، نو تاسو د څه مشوره راكوئ؟

قَالُوٓا۟ أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَٱبْعَثْ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ ﴿٣٦﴾

qālū arjih wa-akhāhu wa-ib'ʿath fī l-madāini ḥāshirīna

هغوى وویل: ته دا او د ده ورور وروسته كړه او په ښارونو كې راټولوونكي ولېږه

يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ ﴿٣٧﴾

yatūka bikulli saḥḥārin ʿalīmin

چې تا ته هر ښه پوه، غټ جادوګر راولي

فَجُمِعَ ٱلسَّحَرَةُ لِمِيقَـٰتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ﴿٣٨﴾

fajumiʿa l-saḥaratu limīqāti yawmin maʿlūmin

نو جادوګر د معلومې ورځې میعاد ته راجمع كړى شول

وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ ﴿٣٩﴾

waqīla lilnnāsi hal antum muj'tamiʿūna

او خلقو ته وویل شول چې ایا تاسو راجمع كېدونكي یئ؟

لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ ٱلسَّحَرَةَ إِن كَانُوا۟ هُمُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿٤٠﴾

laʿallanā nattabiʿu l-saḥarata in kānū humu l-ghālibīna

كېدى شي چې مونږ د جادوګرو پیروي وكړو كه هم دوى غالب راتلونكي شي

فَلَمَّا جَآءَ ٱلسَّحَرَةُ قَالُوا۟ لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ ٱلْغَـٰلِبِينَ ﴿٤١﴾

falammā jāa l-saḥaratu qālū lifir'ʿawna a-inna lanā la-ajran in kunnā naḥnu l-ghālibīna

نو كله چې جادوګر راغلل، (نو) فرعون ته يې وویل: ایا یقینًا به زمونږ لپاره واقعي اجر وي كه همدا مونږ غالبه شو؟

قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَّمِنَ ٱلْمُقَرَّبِينَ ﴿٤٢﴾

qāla naʿam wa-innakum idhan lamina l-muqarabīna

ويې ويل:هو، او بېشكه تاسو به په دغه وخت كې خامخا له مقربانو څخه یئ!

قَالَ لَهُم مُّوسَىٰٓ أَلْقُوا۟ مَآ أَنتُم مُّلْقُونَ ﴿٤٣﴾

qāla lahum mūsā alqū mā antum mul'qūna

دوى ته موسٰى وویل: تاسو هغه څه وغورځوئ چې تاسو يې غورځوونكي یئ

فَأَلْقَوْا۟ حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا۟ بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ ٱلْغَـٰلِبُونَ ﴿٤٤﴾

fa-alqaw ḥibālahum waʿiṣiyyahum waqālū biʿizzati fir'ʿawna innā lanaḥnu l-ghālibūna

نو هغوى خپلې رسۍ او امساګانې وغورځولې او ويې ويل:د فرعون په عزت سره، بېشكه مونږ، خامخا همدا مونږ غالب یو

فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِىَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ﴿٤٥﴾

fa-alqā mūsā ʿaṣāhu fa-idhā hiya talqafu mā yafikūna

نو موسٰى خپله امسا وغورځوله، نو ناڅاپه هغې هغه څه ښوى تېرول چې دوى په دروغه جوړ كړي وو

فَأُلْقِىَ ٱلسَّحَرَةُ سَـٰجِدِينَ ﴿٤٦﴾

fa-ul'qiya l-saḥaratu sājidīna

نو جادوګر وغورځول شول (پړمخې)، چې سجده كوونكي وو

قَالُوٓا۟ ءَامَنَّا بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٤٧﴾

qālū āmannā birabbi l-ʿālamīna

ويې ويل:مونږ په رب العلمین ایمان راوړ

رَبِّ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ ﴿٤٨﴾

rabbi mūsā wahārūna

چې د موسٰى او هارون رب دى

قَالَ ءَامَنتُمْ لَهُۥ قَبْلَ أَنْ ءَاذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُۥ لَكَبِيرُكُمُ ٱلَّذِى عَلَّمَكُمُ ٱلسِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَـٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٤٩﴾

qāla āmantum lahu qabla an ādhana lakum innahu lakabīrukumu alladhī ʿallamakumu l-siḥ'ra falasawfa taʿlamūna la-uqaṭṭiʿanna aydiyakum wa-arjulakum min khilāfin wala-uṣallibannakum ajmaʿīna

(فرعون) وویل: تاسو په ده ایمان راوړ مخكې له دې نه چې زه تاسو ته اجازت دركړم، بېشكه دا یقینًا ستاسو هغه مشر دى چې تاسو ته يې جادو ښودلى دى، نو یقینًا تاسو به ژر پوه شئ، خامخا هرومرو به زه ستاسو لاسونه او ستاسو پښې، ادل بدل پرې كړم، او زه به خامخا هرومرو تاسو ټول په دار كړم

قَالُوا۟ لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ ﴿٥٠﴾

qālū lā ḍayra innā ilā rabbinā munqalibūna

هغوى وویل: هېڅ ضرر نشته، بېشكه مونږ خپل رب ته بېرته ورتلونكي یو

إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَـٰيَـٰنَآ أَن كُنَّآ أَوَّلَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٥١﴾

innā naṭmaʿu an yaghfira lanā rabbunā khaṭāyānā an kunnā awwala l-mu'minīna

بېشكه مونږ دا طمع لرو چې زمونږ رب به مونږ ته زمونږ ګناهونه وبخښي، په دې چې مونږ (په دې حاضرینو كې) اول د ایمان راوړونكو یو

۞ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِىٓ إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ ﴿٥٢﴾

wa-awḥaynā ilā mūsā an asri biʿibādī innakum muttabaʿūna

او مونږ موسٰى ته وحي وكړه داسې چې ته زما بنده ګان د شپې بوځه، بېشكه تاسو پسې به درتلل كېدى شي

فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِى ٱلْمَدَآئِنِ حَـٰشِرِينَ ﴿٥٣﴾

fa-arsala fir'ʿawnu fī l-madāini ḥāshirīna

نو فرعون په ښارونو كې راټولوونكي ولېږل

إِنَّ هَـٰٓؤُلَآءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ ﴿٥٤﴾

inna hāulāi lashir'dhimatun qalīlūna

(او ويې ویل) بېشكه دغه (بني اسرائیل) ډېره لږه وړه ډله ده

وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَآئِظُونَ ﴿٥٥﴾

wa-innahum lanā laghāiẓūna

او بېشكه دوى مونږ لره یقینًا غصه كوونكي دي

وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَـٰذِرُونَ ﴿٥٦﴾

wa-innā lajamīʿun ḥādhirūna

او بېشكه مونږ خامخا بيداره ډله یو

فَأَخْرَجْنَـٰهُم مِّن جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ﴿٥٧﴾

fa-akhrajnāhum min jannātin waʿuyūnin

نو مونږه دوى (فرعونیان) له باغونو او چینو نه راوښكل

وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ﴿٥٨﴾

wakunūzin wamaqāmin karīmin

او له خزانو او ښو ځایونو نه

كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَـٰهَا بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿٥٩﴾

kadhālika wa-awrathnāhā banī is'rāīla

همداسې (مونږ وكړل) او مونږ د دغو (څیزونو) وارثان بني اسرائیل وګرځول

فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ ﴿٦٠﴾

fa-atbaʿūhum mush'riqīna

نو (فرعونیان) د دوى پسې شول، چې د لمر ختو په وخت كې داخلېدونكي وو

فَلَمَّا تَرَٰٓءَا ٱلْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَـٰبُ مُوسَىٰٓ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ﴿٦١﴾

falammā tarāā l-jamʿāni qāla aṣḥābu mūsā innā lamud'rakūna

نو كله چې دواړو ډلو یو بل سره ولیدل، د موسٰى ملګرو وویل: بېشكه مونږ خامخا نیول كېدونكي یو

قَالَ كَلَّآ ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبِّى سَيَهْدِينِ ﴿٦٢﴾

qāla kallā inna maʿiya rabbī sayahdīni

(موسٰى) وویل: هیڅكله داسې نشي كېدى، بېشكه زما سره زما رب دى، هغه به ضرور زما لار ښوونه كوي

فَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَ ۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ ﴿٦٣﴾

fa-awḥaynā ilā mūsā ani iḍ'rib biʿaṣāka l-baḥra fa-infalaqa fakāna kullu fir'qin kal-ṭawdi l-ʿaẓīmi

نو مونږ موسٰى ته وحي وكړه چې ته په خپلې امسا سره سمندر ووهه، نو هغه څیرې شو، نو هره برخه د ډېر اوچت غر په شان شوله

وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿٦٤﴾

wa-azlafnā thamma l-ākharīna

او دغه ځاى ته مونږ هغه نور ښه رانژدې كړل

وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿٦٥﴾

wa-anjaynā mūsā waman maʿahu ajmaʿīna

اومونږ موسٰى او هغو كسانو ته چې له هغه سره وو ؛ ټولو ته نجات وركړ

ثُمَّ أَغْرَقْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿٦٦﴾

thumma aghraqnā l-ākharīna

بیا مونږ هغه نور غرق (ډوب) كړل

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿٦٧﴾

inna fī dhālika laāyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīna

بېشكه په دې كې خامخا لویه نښه ده، او د دوى زیاتره ایمان راوړونكي نه وو

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿٦٨﴾

wa-inna rabbaka lahuwa l-ʿazīzu l-raḥīmu

او بېشكه رب ستا خامخا هم هغه ښه غالب، بې حده رحم كوونكى دى

وَٱتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَٰهِيمَ ﴿٦٩﴾

wa-ut'lu ʿalayhim naba-a ib'rāhīma

او ته دوى ته د ابراهیم خبر (قصه) ولوله

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِۦ مَا تَعْبُدُونَ ﴿٧٠﴾

idh qāla li-abīhi waqawmihi mā taʿbudūna

كله چې هغه خپل پلار او خپل قوم ته وویل: تاسو د څه څیز عبادت كوئ

قَالُوا۟ نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَـٰكِفِينَ ﴿٧١﴾

qālū naʿbudu aṣnāman fanaẓallu lahā ʿākifīna

هغوى وویل: مونږ د بتانو عبادت كوو، پس همېشه به دوى ته په عبادت قايم اوسو

قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ﴿٧٢﴾

qāla hal yasmaʿūnakum idh tadʿūna

هغه وویل: ایا دوى ستاسو اوري كله چې تاسو (دوى) بلئ؟

أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ﴿٧٣﴾

aw yanfaʿūnakum aw yaḍurrūna

یا تاسو ته نفع دررسوي، یا ضرر دررسوي؟

قَالُوا۟ بَلْ وَجَدْنَآ ءَابَآءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ ﴿٧٤﴾

qālū bal wajadnā ābāanā kadhālika yafʿalūna

هغوى وویل: بلكې مونږ خپل پلرونه موندلي دي چې همداسې به يې كول

قَالَ أَفَرَءَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿٧٥﴾

qāla afara-aytum mā kuntum taʿbudūna

هغه وویل: ایا تاسو كتلي دي (او پوه شوي يئ په) هغه چې تاسو يې عبادت كوئ

أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُمُ ٱلْأَقْدَمُونَ ﴿٧٦﴾

antum waābāukumu l-aqdamūna

تاسو او ستاسو پخوا تېر شوي پلرونه

فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّىٓ إِلَّا رَبَّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٧٧﴾

fa-innahum ʿaduwwun lī illā rabba l-ʿālamīna

پس بېشكه دوى (ستاسو معبودان) زما دښمنان دي غیر له رب العلمین نه

ٱلَّذِى خَلَقَنِى فَهُوَ يَهْدِينِ ﴿٧٨﴾

alladhī khalaqanī fahuwa yahdīni

هغه چې زه يې پیدا كړى یم، نو هغه زما لار ښوونه كوي

وَٱلَّذِى هُوَ يُطْعِمُنِى وَيَسْقِينِ ﴿٧٩﴾

wa-alladhī huwa yuṭ'ʿimunī wayasqīni

او هغه چې همغه په ما خوراك كوي او په ما څښاك كوي

وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ﴿٨٠﴾

wa-idhā mariḍ'tu fahuwa yashfīni

او كله چې زه ناروغه شم، نو هغه ما ته شفا راكوي

وَٱلَّذِى يُمِيتُنِى ثُمَّ يُحْيِينِ ﴿٨١﴾

wa-alladhī yumītunī thumma yuḥ'yīni

او هغه چې ما ته به مرګ راكوي، بیا به ما ژوندى كوي

وَٱلَّذِىٓ أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِى خَطِيٓـَٔتِى يَوْمَ ٱلدِّينِ ﴿٨٢﴾

wa-alladhī aṭmaʿu an yaghfira lī khaṭīatī yawma l-dīni

او هغه چې زه طمع لرم دا چې د قیامت په ورځ به هغه ما ته زما ګناه وبخښي

رَبِّ هَبْ لِى حُكْمًا وَأَلْحِقْنِى بِٱلصَّـٰلِحِينَ ﴿٨٣﴾

rabbi hab lī ḥuk'man wa-alḥiq'nī bil-ṣāliḥīna

اى زما ربه! ما ته حكم (علم وحكمت) راكړه او ما له نېكانو سره پیوست كړه

وَٱجْعَل لِّى لِسَانَ صِدْقٍ فِى ٱلْـَٔاخِرِينَ ﴿٨٤﴾

wa-ij'ʿal lī lisāna ṣid'qin fī l-ākhirīna

او زما لپاره په وروستنو خلقو كې د صدق ژبه (نېكنامي) وګرځوه

وَٱجْعَلْنِى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ ٱلنَّعِيمِ ﴿٨٥﴾

wa-ij'ʿalnī min warathati jannati l-naʿīmi

او ما د نعمتونو د جنت له وارثانو ځنې وګرځوه

وَٱغْفِرْ لِأَبِىٓ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلضَّآلِّينَ ﴿٨٦﴾

wa-igh'fir li-abī innahu kāna mina l-ḍālīna

او زما پلار ته بخښنه وكړه، یقینًا هغه له ګمراهانو ځنې و

وَلَا تُخْزِنِى يَوْمَ يُبْعَثُونَ ﴿٨٧﴾

walā tukh'zinī yawma yub'ʿathūna

او ته ما مه شرموه په هغې ورځ كې چې خلق به بیا ژوندي كولى شي

يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ﴿٨٨﴾

yawma lā yanfaʿu mālun walā banūna

په هغې ورځ چې نه به مال نفع رسوي او نه زامن

إِلَّا مَنْ أَتَى ٱللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿٨٩﴾

illā man atā l-laha biqalbin salīmin

مګر هغه چا ته چې الله ته په ډېر سلامت زړه راغى

وَأُزْلِفَتِ ٱلْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ﴿٩٠﴾

wa-uz'lifati l-janatu lil'muttaqīna

او جنت به(په هغې ورځ كې) پرهېزګارانو ته ورنژدې كړى شي

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ﴿٩١﴾

waburrizati l-jaḥīmu lil'ghāwīna

او جهنم به ګمراهانو ته ښه ښكاره كړى شي

وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ ﴿٩٢﴾

waqīla lahum ayna mā kuntum taʿbudūna

او دوى ته به وویل شي: چېرته دي هغه (معبودان) چې تاسو به يې عبادت كاوه

مِن دُونِ ٱللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ ﴿٩٣﴾

min dūni l-lahi hal yanṣurūnakum aw yantaṣirūna

له الله نه غیر، ایا دوى ستاسو مدد كوي، یا دوى بدله اخيستى شي؟

فَكُبْكِبُوا۟ فِيهَا هُمْ وَٱلْغَاوُۥنَ ﴿٩٤﴾

fakub'kibū fīhā hum wal-ghāwūna

نو دا (بتان) به په دغه (جهنم) كې نسكور وغورځول شي دوى او ګمراهان هم

وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ﴿٩٥﴾

wajunūdu ib'līsa ajmaʿūna

او د ابلیس لښكرې، دوى ټول

قَالُوا۟ وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ﴿٩٦﴾

qālū wahum fīhā yakhtaṣimūna

دوى به ووايي، په داسې حال كې چې دوى به سره جګړې كوي:

تَٱللَّهِ إِن كُنَّا لَفِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ ﴿٩٧﴾

tal-lahi in kunnā lafī ḍalālin mubīnin

قسم په الله، یقینًا مونږه خامخا په ښكاره ګمراهۍ كې وو

إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿٩٨﴾

idh nusawwīkum birabbi l-ʿālamīna

كله چې مونږ تاسو له رب العلمین سره برابرولئ

وَمَآ أَضَلَّنَآ إِلَّا ٱلْمُجْرِمُونَ ﴿٩٩﴾

wamā aḍallanā illā l-muj'rimūna

او مونږ نه وو ګمراه كړي مګر مجرمانو (بدو مشرانو)

فَمَا لَنَا مِن شَـٰفِعِينَ ﴿١٠٠﴾

famā lanā min shāfiʿīna

نو زمونږ لپاره هیڅوك شفاعت كوونكي نشته

وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ﴿١٠١﴾

walā ṣadīqin ḥamīmin

او نه كوم مخلص دوست

فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٠٢﴾

falaw anna lanā karratan fanakūna mina l-mu'minīna

نو ارمان كه په رښتیا زمونږ لپاره یو ځل دنیا ته واپسي وى، نو چې شوي وى مونږ له مومنانو نه

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٠٣﴾

inna fī dhālika laāyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīna

بېشكه په دې كې خامخا لویه نښه ده او د دوى زیاتره مومنان نه وو

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٠٤﴾

wa-inna rabbaka lahuwa l-ʿazīzu l-raḥīmu

او بېشكه ستا رب، خامخا همغه ډېر غالب، بې حده رحم كوونكى دى

كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٠٥﴾

kadhabat qawmu nūḥin l-mur'salīna

د نوح قوم د رسولانو تكذیب وكړ

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٠٦﴾

idh qāla lahum akhūhum nūḥun alā tattaqūna

كله چې دوى ته د دوى ورور نوح وویل: ایا تاسو نه وېرېږئ!

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿١٠٧﴾

innī lakum rasūlun amīnun

بېشكه زه تاسو ته امانتګر رسول یم

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٠٨﴾

fa-ittaqū l-laha wa-aṭīʿūni

نو تاسو له الله نه ووېرېږئ او زما اطاعت وكړئ

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٠٩﴾

wamā asalukum ʿalayhi min ajrin in ajriya illā ʿalā rabbi l-ʿālamīna

او زه له تاسو نه په دې (تبلیغ) باندې هېڅ اجر (عوض) نه غواړم، نه دى اجر زما مګر په رب العلمین باندې

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١١٠﴾

fa-ittaqū l-laha wa-aṭīʿūni

نو تاسو له الله نه ووېرېږئ او زما اطاعت وكړئ

۞ قَالُوٓا۟ أَنُؤْمِنُ لَكَ وَٱتَّبَعَكَ ٱلْأَرْذَلُونَ ﴿١١١﴾

qālū anu'minu laka wa-ittabaʿaka l-ardhalūna

هغوى وویل: ایا مونږ په تا ایمان راوړو!، حال دا چې ستا پیروي تر ټولو رذیلو خوارو خلقو كړې ده

قَالَ وَمَا عِلْمِى بِمَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ ﴿١١٢﴾

qāla wamā ʿil'mī bimā kānū yaʿmalūna

(نوح) وویل: او ما ته څه علم دى په هغه څه چې دوى يې كوي

إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّى ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ ﴿١١٣﴾

in ḥisābuhum illā ʿalā rabbī law tashʿurūna

نه دى د دوى حساب مګر زما په رب باندې، كه تاسو پوهېږئ

وَمَآ أَنَا۠ بِطَارِدِ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١٤﴾

wamā anā biṭāridi l-mu'minīna

او زه له سره دې مومنانو لره شړونكى نه یم

إِنْ أَنَا۠ إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ ﴿١١٥﴾

in anā illā nadhīrun mubīnun

زه نه یم مګر ښكاره وېروونكى

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰنُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمَرْجُومِينَ ﴿١١٦﴾

qālū la-in lam tantahi yānūḥu latakūnanna mina l-marjūmīna

دوى وویل: اى نوحه! قسم دى كه ته وانه وښتې (نو) خامخا هرومرو به ته له سنګسار كړى شويو ځنې شې

قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِى كَذَّبُونِ ﴿١١٧﴾

qāla rabbi inna qawmī kadhabūni

هغه وویل: اى زما ربه! بېشكه زما قوم زما تكذیب وكړ

فَٱفْتَحْ بَيْنِى وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِى وَمَن مَّعِىَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١١٨﴾

fa-if'taḥ baynī wabaynahum fatḥan wanajjinī waman maʿiya mina l-mu'minīna

نو ته زما په مینځ كې او د دوى په مینځ كې فیصله وكړه واضحه فیصله او ته ما ته نجات راكړه او هغه چا ته چې له ما سره كوم مومنان دي

فَأَنجَيْنَـٰهُ وَمَن مَّعَهُۥ فِى ٱلْفُلْكِ ٱلْمَشْحُونِ ﴿١١٩﴾

fa-anjaynāhu waman maʿahu fī l-ful'ki l-mashḥūni

نو مونږ نجات وركړ هغه ته او هغه چا ته چې له ده سره په ډكه كشتۍ كې وو

ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ ٱلْبَاقِينَ ﴿١٢٠﴾

thumma aghraqnā baʿdu l-bāqīna

بیا مونږ له دې نه پس باقي خلق غرق (ډوب) كړل

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٢١﴾

inna fī dhālika laāyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīna

بېشكه په دې كې خامخا لویه نښه ده او د دوى زیاتره مومنان نه وو

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٢٢﴾

wa-inna rabbaka lahuwa l-ʿazīzu l-raḥīmu

او بېشكه ستا رب خامخا همغه ډېر غالب، بې حده رحم كوونكى دى

كَذَّبَتْ عَادٌ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٢٣﴾

kadhabat ʿādun l-mur'salīna

عادیانو د رسولانو تكذیب وكړ

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤﴾

idh qāla lahum akhūhum hūdun alā tattaqūna

كله چې دوى ته د دوى ورور هود وویل: ایا تاسو نه وېرېږئ!

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿١٢٥﴾

innī lakum rasūlun amīnun

بېشكه زه تاسو ته امانتګر رسول یم

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٢٦﴾

fa-ittaqū l-laha wa-aṭīʿūni

نو تاسو له الله نه ووېرېږئ او زما اطاعت وكړئ

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٢٧﴾

wamā asalukum ʿalayhi min ajrin in ajriya illā ʿalā rabbi l-ʿālamīna

او زه له تاسو نه په دې (تبلیغ) باندې هېڅ اجر (عوض) نه غواړم، زمااجر نه دى مګر په رب العلمین باندې

أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ ءَايَةً تَعْبَثُونَ ﴿١٢٨﴾

atabnūna bikulli rīʿin āyatan taʿbathūna

ایا تاسو په هر اوچت ځاى یوه نښه (لوړه ودانۍ) جوړوئ، په داسې حال كې چې عبثیات كوئ!

وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ﴿١٢٩﴾

watattakhidhūna maṣāniʿa laʿallakum takhludūna

او تاسو پاخه عمارتونه جوړوئ، ښايي چې تاسو به (په دنیا كې) تل اوسېږئ

وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ﴿١٣٠﴾

wa-idhā baṭashtum baṭashtum jabbārīna

او كله چې تاسو نیول كوئ (،نو) نیول كوئ، په داسې حال كې چې ظلم كوونكي يئ

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٣١﴾

fa-ittaqū l-laha wa-aṭīʿūni

نو تاسو له الله نه ووېږئ او زما اطاعت وكړئ

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِىٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ ﴿١٣٢﴾

wa-ittaqū alladhī amaddakum bimā taʿlamūna

او تاسو له هغه ذات نه ووېرېږئ چې ستاسو مدد يې كړى دى په هغه څه سره چې تاسو پرې پوه یئ

أَمَدَّكُم بِأَنْعَـٰمٍ وَبَنِينَ ﴿١٣٣﴾

amaddakum bi-anʿāmin wabanīna

هغه ستاسو مدد كړى دى په څارویو او زامنو سره

وَجَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ﴿١٣٤﴾

wajannātin waʿuyūnin

او باغونو او چینو سره

إِنِّىٓ أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿١٣٥﴾

innī akhāfu ʿalaykum ʿadhāba yawmin ʿaẓīmin

بېشكه زه پر تاسو باندې د ډېرې لويې ورځې د عذاب وېره كوم

قَالُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْنَآ أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ ٱلْوَٰعِظِينَ ﴿١٣٦﴾

qālū sawāon ʿalaynā awaʿaẓta am lam takun mina l-wāʿiẓīna

هغوى وویل: مونږ ته یو شان ده، ایا كه ته نصیحت (وعظ) كوې، یا ته نه كېږې له وعظ كوونكو نه

إِنْ هَـٰذَآ إِلَّا خُلُقُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٣٧﴾

in hādhā illā khuluqu l-awalīna

نه دى دا ستا (وعظ كول) مګر عادت د پخوانیو خلقو

وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿١٣٨﴾

wamā naḥnu bimuʿadhabīna

او مونږ له سره په عذاب كې مبتلا كېدونكي نه يو

فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَـٰهُمْ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٣٩﴾

fakadhabūhu fa-ahlaknāhum inna fī dhālika laāyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīna

نو دوى د هغه تكذیب وكړ، نو مونږه دوى هلاك كړل، بېشكه په دې كې خامخا لویه نښه ده او د دوى اكثره مومنان نه وو

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٤٠﴾

wa-inna rabbaka lahuwa l-ʿazīzu l-raḥīmu

او بېشكه ستا رب خامخا همغه ښه غالب، بې حده رحم كوونكى دى

كَذَّبَتْ ثَمُودُ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٤١﴾

kadhabat thamūdu l-mur'salīna

ثمودیانو د رسولانو تكذیب وكړ

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَـٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٤٢﴾

idh qāla lahum akhūhum ṣāliḥun alā tattaqūna

كله چې دوى ته د دوى ورور صالح وویل: ایا تاسو نه وېرېږئ!

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿١٤٣﴾

innī lakum rasūlun amīnun

بېشكه زه تاسو ته امانتګر رسول یم

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٤٤﴾

fa-ittaqū l-laha wa-aṭīʿūni

نو تاسو له الله نه ووېرېږئ او زما اطاعت وكړئ

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٤٥﴾

wamā asalukum ʿalayhi min ajrin in ajriya illā ʿalā rabbi l-ʿālamīna

او زه له تاسو نه په دې (تبلیغ) باندې هېڅ اجر نه غواړم، زما اجر نه دى مګر په رب العلمین باندې

أَتُتْرَكُونَ فِى مَا هَـٰهُنَآ ءَامِنِينَ ﴿١٤٦﴾

atut'rakūna fī mā hāhunā āminīna

ایا تاسو به په پرېښودل شئ په هغو څیزونو كې چې دلته دي، په امن (او بې غمۍ) سره

فِى جَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ ﴿١٤٧﴾

fī jannātin waʿuyūnin

په باغونو او چینو كې

وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ﴿١٤٨﴾

wazurūʿin wanakhlin ṭalʿuhā haḍīmun

او په فصلونو او داسې كجورو كې چې د هغو وږي (شګوفې) ډېر نرمې پستې وي

وَتَنْحِتُونَ مِنَ ٱلْجِبَالِ بُيُوتًا فَـٰرِهِينَ ﴿١٤٩﴾

watanḥitūna mina l-jibāli buyūtan fārihīna

او تاسو په غرونو كې كورونه توږئ (كنئ)، په داسې حال كې چې ښه ماهران یئ

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٥٠﴾

fa-ittaqū l-laha wa-aṭīʿūni

نو تاسو له الله نه ووېرېږئ، او زما اطاعت وكړئ

وَلَا تُطِيعُوٓا۟ أَمْرَ ٱلْمُسْرِفِينَ ﴿١٥١﴾

walā tuṭīʿū amra l-mus'rifīna

او تاسو د اسراف كوونكو (له حد نه تېرېدونكو كافرانو) حكم مه منئ

ٱلَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِى ٱلْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ﴿١٥٢﴾

alladhīna yuf'sidūna fī l-arḍi walā yuṣ'liḥūna

هغه چې په ځمكه كې فساد كوي او اصلاح نه كوي

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ﴿١٥٣﴾

qālū innamā anta mina l-musaḥarīna

هغوى وویل: بېشكه همدا خبره ده چې ته له جادو كړى شویو كسانو ځنې يې

مَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِـَٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿١٥٤﴾

mā anta illā basharun mith'lunā fati biāyatin in kunta mina l-ṣādiqīna

ته نه يې مګر زمونږ په مثل بشر، نو ته كومه معجزه راوړه! كه ته له رښتینو ځنې يې

قَالَ هَـٰذِهِۦ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ ﴿١٥٥﴾

qāla hādhihi nāqatun lahā shir'bun walakum shir'bu yawmin maʿlūmin

او هغه وویل: دا اوښه ده، د دې لپاره د اوبو وار دى او تاسو لپاره د مقررې ورځې د اوبو وار دى

وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوٓءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿١٥٦﴾

walā tamassūhā bisūin fayakhudhakum ʿadhābu yawmin ʿaẓīmin

او تاسو دې ته هېڅ تكلیف مه رسوئ، (ګنې) نو تاسو به د ډېرې لويې ورځې عذاب ونیسي

فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا۟ نَـٰدِمِينَ ﴿١٥٧﴾

faʿaqarūhā fa-aṣbaḥū nādimīna

نو دوى د هغې پړكي پرې كړل، بیا دوى پښېمانه شول

فَأَخَذَهُمُ ٱلْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٥٨﴾

fa-akhadhahumu l-ʿadhābu inna fī dhālika laāyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīna

نو دوى عذاب ونیول، بېشكه په دې كې خامخا لویه نښه ده او د دوى اكثره مومنان نه وو

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٥٩﴾

wa-inna rabbaka lahuwa l-ʿazīzu l-raḥīmu

او بېشكه ستا رب خامخا همغه ډېر غالب، بې حده رحم كوونكى دى

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٦٠﴾

kadhabat qawmu lūṭin l-mur'salīna

د لوط قوم د رسولانو تكذیب وكړ

إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٦١﴾

idh qāla lahum akhūhum lūṭun alā tattaqūna

كله چې دوى ته د دوى ورور لوط وویل: ایا تاسو نه وېرېږئ!

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿١٦٢﴾

innī lakum rasūlun amīnun

بېشكه زه تاسو ته امانتګر رسول یم

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٦٣﴾

fa-ittaqū l-laha wa-aṭīʿūni

نو تاسو له الله نه ووېرېږئ او زما اطاعت وكړئ

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٦٤﴾

wamā asalukum ʿalayhi min ajrin in ajriya illā ʿalā rabbi l-ʿālamīna

او زه له تاسو نه په دې (تبلیغ) باندې هېڅ اجر (عوض) نه غواړم، زما اجر نه دى مګر په رب العلمین باندې

أَتَأْتُونَ ٱلذُّكْرَانَ مِنَ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٦٥﴾

atatūna l-dhuk'rāna mina l-ʿālamīna

ایا په مخلوقاتو كې تاسو له سړیو سره بدكاري كوئ

وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَٰجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ﴿١٦٦﴾

watadharūna mā khalaqa lakum rabbukum min azwājikum bal antum qawmun ʿādūna

او تاسو پرېږدئ هغه څه چې تاسو لپاره ستاسو رب پیدا كړي دي، یعنې ستاسو ښځې، بلكې تاسو له حده تېرېدونكي خلق یئ

قَالُوا۟ لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَـٰلُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ ٱلْمُخْرَجِينَ ﴿١٦٧﴾

qālū la-in lam tantahi yālūṭu latakūnanna mina l-mukh'rajīna

دوى وویل: قسم دى كه ته منع نه شوې اى لوطه! (نو) خامخا هرومرو به ته له اېستل شویو ځنې شې

قَالَ إِنِّى لِعَمَلِكُم مِّنَ ٱلْقَالِينَ ﴿١٦٨﴾

qāla innī liʿamalikum mina l-qālīna

هغه وویل: بېشكه زه ستاسو له عمل سره له سخت بغض لرونكو ځنې یم

رَبِّ نَجِّنِى وَأَهْلِى مِمَّا يَعْمَلُونَ ﴿١٦٩﴾

rabbi najjinī wa-ahlī mimmā yaʿmalūna

اى زما ربه! ته ما ته او زما اهل ته نجات راكړې له هغو كارونو نه چې دوى يې كوي

فَنَجَّيْنَـٰهُ وَأَهْلَهُۥٓ أَجْمَعِينَ ﴿١٧٠﴾

fanajjaynāhu wa-ahlahu ajmaʿīna

نو مونږ هغه ته او د هغه اهل ټولو ته نجات وركړ

إِلَّا عَجُوزًا فِى ٱلْغَـٰبِرِينَ ﴿١٧١﴾

illā ʿajūzan fī l-ghābirīna

غیر له یوې بوډۍ نه چې په باقي پاتې كېدونكو كې وه

ثُمَّ دَمَّرْنَا ٱلْـَٔاخَرِينَ ﴿١٧٢﴾

thumma dammarnā l-ākharīna

بیا مونږ هغه نور هلاك كړل

وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا ۖ فَسَآءَ مَطَرُ ٱلْمُنذَرِينَ ﴿١٧٣﴾

wa-amṭarnā ʿalayhim maṭaran fasāa maṭaru l-mundharīna

او په دوى باندې مونږ باران ووراوه، عجیب (د كاڼو) باران، نو بد باران و د وېرول شویو (خلقو)

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٧٤﴾

inna fī dhālika laāyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīna

بېشكه په دې كې خامخا لویه نښه ده، او د دوى زیاتره مومنان نه وو

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٧٥﴾

wa-inna rabbaka lahuwa l-ʿazīzu l-raḥīmu

او بېشكه ستا رب خامخا همغه ډېر غالب، بې حده رحم كوونكى دى

كَذَّبَ أَصْحَـٰبُ لْـَٔيْكَةِ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿١٧٦﴾

kadhaba aṣḥābu al'aykati l-mur'salīna

د ونو ځنګل والاو د رسولانو تكذیب وكړ

إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٧٧﴾

idh qāla lahum shuʿaybun alā tattaqūna

كله چې دوى ته شعیب وویل: ایا تاسو نه وېرېږئ!

إِنِّى لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ﴿١٧٨﴾

innī lakum rasūlun amīnun

بېشكه زه تاسو ته امانتګر رسول یم

فَٱتَّقُوا۟ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ ﴿١٧٩﴾

fa-ittaqū l-laha wa-aṭīʿūni

نو تاسو له الله نه ووېرېږئ او زما اطاعت وكړئ

وَمَآ أَسْـَٔلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِىَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٨٠﴾

wamā asalukum ʿalayhi min ajrin in ajriya illā ʿalā rabbi l-ʿālamīna

او زه له تاسو نه په دې (تبلیغ) باندې هېڅ اجر نه غواړم، زما اجر نه دى مګر په رب العلمین باندې

۞ أَوْفُوا۟ ٱلْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا۟ مِنَ ٱلْمُخْسِرِينَ ﴿١٨١﴾

awfū l-kayla walā takūnū mina l-mukh'sirīna

تاسو پېمانه پوره وركوئ او تاسو له كم وركونكو څخه مه كېږئ

وَزِنُوا۟ بِٱلْقِسْطَاسِ ٱلْمُسْتَقِيمِ ﴿١٨٢﴾

wazinū bil-qis'ṭāsi l-mus'taqīmi

او تاسو په برابرې تلې سره تول كوئ

وَلَا تَبْخَسُوا۟ ٱلنَّاسَ أَشْيَآءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا۟ فِى ٱلْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿١٨٣﴾

walā tabkhasū l-nāsa ashyāahum walā taʿthaw fī l-arḍi muf'sidīna

او تاسو خلقو ته د هغوى څیزونه مه كموئ، او مه ګرځئ په وراني سره په ځمكه كې، په دې حال چې فساد كوونكي یئ

وَٱتَّقُوا۟ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ وَٱلْجِبِلَّةَ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٨٤﴾

wa-ittaqū alladhī khalaqakum wal-jibilata l-awalīna

او تاسو له هغه ذات نه ووېرېږئ چې تاسو او ړومبني خلق يې پیدا كړي دي

قَالُوٓا۟ إِنَّمَآ أَنتَ مِنَ ٱلْمُسَحَّرِينَ ﴿١٨٥﴾

qālū innamā anta mina l-musaḥarīna

هغوى وویل: بېشكه همدا خبره ده چې ته له جادو كړى شویو ځنې يې

وَمَآ أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ ٱلْكَـٰذِبِينَ ﴿١٨٦﴾

wamā anta illā basharun mith'lunā wa-in naẓunnuka lamina l-kādhibīna

او ته نه يې مګر زمونږ په شان بشر، او یقینًا مونږ خامخا تا له دروغ ویونكو څخه ګڼو

فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ ﴿١٨٧﴾

fa-asqiṭ ʿalaynā kisafan mina l-samāi in kunta mina l-ṣādiqīna

نو ته پر مونږ باندې له اسمانه ټوټې راوغورځوه، كه ته له رښتینو ځنې يې

قَالَ رَبِّىٓ أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿١٨٨﴾

qāla rabbī aʿlamu bimā taʿmalūna

هغه وویل: زما رب ښه عالم دى په هغو كارونو چې تاسو يې كوئ

فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ ٱلظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿١٨٩﴾

fakadhabūhu fa-akhadhahum ʿadhābu yawmi l-ẓulati innahu kāna ʿadhāba yawmin ʿaẓīmin

نو دوى د هغه تكذیب وكړ، پس دوى د سیوري د ورځې عذاب ونیول، بېشكه دغه (عذاب) د ډېرې لويې ورځې عذاب و

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَـَٔايَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ ﴿١٩٠﴾

inna fī dhālika laāyatan wamā kāna aktharuhum mu'minīna

بېشكه په دې كې خامخا لویه نښه ده، او د دوى زیاتره مومنان نه وو

وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٩١﴾

wa-inna rabbaka lahuwa l-ʿazīzu l-raḥīmu

او بېشكه ستا رب خامخا همغه ډېر غالب، بې حده رحم كوونكى دى

وَإِنَّهُۥ لَتَنزِيلُ رَبِّ ٱلْعَـٰلَمِينَ ﴿١٩٢﴾

wa-innahu latanzīlu rabbi l-ʿālamīna

او بېشكه دا (قرآن) د رب العلمین (له جانبه) نازل كړى شوى دى

نَزَلَ بِهِ ٱلرُّوحُ ٱلْأَمِينُ ﴿١٩٣﴾

nazala bihi l-rūḥu l-amīnu

دا جبریل امین راكوز كړى دى

عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُنذِرِينَ ﴿١٩٤﴾

ʿalā qalbika litakūna mina l-mundhirīna

ستا په زړه باندې، د دې لپاره چې ته له وېروونكو څخه شې

بِلِسَانٍ عَرَبِىٍّ مُّبِينٍ ﴿١٩٥﴾

bilisānin ʿarabiyyin mubīnin

په ښكاره عربي ژبه كې

وَإِنَّهُۥ لَفِى زُبُرِ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿١٩٦﴾

wa-innahu lafī zuburi l-awalīna

او بېشكه دا (قرآن، یعنې د ده ذكر) د ړومبنیو خلقو په كتابونو كې دى

أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ ءَايَةً أَن يَعْلَمَهُۥ عُلَمَـٰٓؤُا۟ بَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ﴿١٩٧﴾

awalam yakun lahum āyatan an yaʿlamahu ʿulamāu banī is'rāīla

ایا دغه (كفارو) ته (د قرآن د حقانیت) دا لویه نښه نه ده چې د بني اسرائیلو عالمان په ده پوهېږي؟

وَلَوْ نَزَّلْنَـٰهُ عَلَىٰ بَعْضِ ٱلْأَعْجَمِينَ ﴿١٩٨﴾

walaw nazzalnāhu ʿalā baʿḍi l-aʿjamīna

او كه مونږ دا (قرآن) په عجمیانو كې په چا نازل كړى وى

فَقَرَأَهُۥ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا۟ بِهِۦ مُؤْمِنِينَ ﴿١٩٩﴾

faqara-ahu ʿalayhim mā kānū bihi mu'minīna

بيا هغه دا (قرآن) دوى ته لوستلى وى، دوى په ده باندې ایمان راوړونكي نه وو

كَذَٰلِكَ سَلَكْنَـٰهُ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿٢٠٠﴾

kadhālika salaknāhu fī qulūbi l-muj'rimīna

همداسې مونږ دا (د قرآن تكذیب) د مجرمانو په زړونو كې ننه ایستلى دى

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ حَتَّىٰ يَرَوُا۟ ٱلْعَذَابَ ٱلْأَلِيمَ ﴿٢٠١﴾

lā yu'minūna bihi ḥattā yarawū l-ʿadhāba l-alīma

دوى په ده ایمان نه راوړي تر هغه پورې چې دوى ډېر دردوونكى عذاب وویني

فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٢٠٢﴾

fayatiyahum baghtatan wahum lā yashʿurūna

نو هغه (عذاب) به په دوى ناڅاپه راشي، په داسې حال كې چې دوى نه پوهېږي

فَيَقُولُوا۟ هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ ﴿٢٠٣﴾

fayaqūlū hal naḥnu munẓarūna

بیا به دوى وايي: ایا مونږ ته به مهلت راكولى شي؟

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿٢٠٤﴾

afabiʿadhābinā yastaʿjilūna

ایا نو دوى زمونږ همدا عذاب ژر غواړي

أَفَرَءَيْتَ إِن مَّتَّعْنَـٰهُمْ سِنِينَ ﴿٢٠٥﴾

afara-ayta in mattaʿnāhum sinīna

نو ته ما ته خبر راكړه كه مونږ دوى ته څو كاله نفع وركړو

ثُمَّ جَآءَهُم مَّا كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿٢٠٦﴾

thumma jāahum mā kānū yūʿadūna

بیا په دوى هغه (عذاب) راشي چې دوى سره به يې وعده كولى شوه

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا۟ يُمَتَّعُونَ ﴿٢٠٧﴾

mā aghnā ʿanhum mā kānū yumattaʿūna

(نو) د دوى به هېڅ په كار رانشي هغه څه چې دوى ته به (په هغو سره) نفع وركولى شوه

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ ﴿٢٠٨﴾

wamā ahlaknā min qaryatin illā lahā mundhirūna

او مونږ هېڅ یو كلى نه دى هلاك كړى مګر د هغه لپاره وېروونكي وو

ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَـٰلِمِينَ ﴿٢٠٩﴾

dhik'rā wamā kunnā ẓālimīna

د نصیحت كولو لپاره، اومونږ ظالمان نه وو

وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ ٱلشَّيَـٰطِينُ ﴿٢١٠﴾

wamā tanazzalat bihi l-shayāṭīnu

او دا (قرآن) شیطانانو نه دى راكوز كړى

وَمَا يَنۢبَغِى لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿٢١١﴾

wamā yanbaghī lahum wamā yastaṭīʿūna

او نه دا (كار) د هغوى لپاره صحیح دى او نه دوى (د دې كار) طاقت لري

إِنَّهُمْ عَنِ ٱلسَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ﴿٢١٢﴾

innahum ʿani l-samʿi lamaʿzūlūna

بېشكه دوى (شیطانان) له اورېدلو نه خامخا منع كړى شوي (لرې كړى شوي) دي

فَلَا تَدْعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَـٰهًا ءَاخَرَ فَتَكُونَ مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ ﴿٢١٣﴾

falā tadʿu maʿa l-lahi ilāhan ākhara fatakūna mina l-muʿadhabīna

نو ته له الله سره بل هېڅ معبود مه بله، (ګنې) نو شې به ته له عذاب وركړى شویو نه

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ ٱلْأَقْرَبِينَ ﴿٢١٤﴾

wa-andhir ʿashīrataka l-aqrabīna

او ته خپل ډېر نژدې خپلوان ووېروه

وَٱخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ ٱتَّبَعَكَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿٢١٥﴾

wa-ikh'fiḍ janāḥaka limani ittabaʿaka mina l-mu'minīna

او ته خپل وزر ښكته كړه د هغه چا لپاره چې ستا پیروي يې كړې ده، چې مومنان دي

فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّى بَرِىٓءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ ﴿٢١٦﴾

fa-in ʿaṣawka faqul innī barīon mimmā taʿmalūna

نو كه دغو (خپلوانو) ستا نافرماني وكړه، نو ته (ورته) ووایه: بېشكه زه د هغو كارونو نه بېزاره یم چې تاسو يې كوئ

وَتَوَكَّلْ عَلَى ٱلْعَزِيزِ ٱلرَّحِيمِ ﴿٢١٧﴾

watawakkal ʿalā l-ʿazīzi l-raḥīmi

او ته توكل وكړه په ډېر غالب، بې حده رحم كوونكي ذات باندې

ٱلَّذِى يَرَىٰكَ حِينَ تَقُومُ ﴿٢١٨﴾

alladhī yarāka ḥīna taqūmu

هغه چې تا ویني كله چې ته پاڅېږې (لمانځه ته)

وَتَقَلُّبَكَ فِى ٱلسَّـٰجِدِينَ ﴿٢١٩﴾

wataqallubaka fī l-sājidīna

او په سجده كوونكو كې ستا اوښتل (ویني)

إِنَّهُۥ هُوَ ٱلسَّمِيعُ ٱلْعَلِيمُ ﴿٢٢٠﴾

innahu huwa l-samīʿu l-ʿalīmu

بېشكه هغه، هم هغه ښه اورېدونكى، ښه عالم دى

هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ ٱلشَّيَـٰطِينُ ﴿٢٢١﴾

hal unabbi-ukum ʿalā man tanazzalu l-shayāṭīnu

ایا زه تاسو ته خبر دركړم چې په چا باندې شیطانان راكوزېږي؟

تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ﴿٢٢٢﴾

tanazzalu ʿalā kulli affākin athīmin

دوى په هر ډېر دروغجن، سخت مجرم باندې راكوزېږي

يُلْقُونَ ٱلسَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَـٰذِبُونَ ﴿٢٢٣﴾

yul'qūna l-samʿa wa-aktharuhum kādhibūna

دوى غوږ ږدي (د ملايكو خبرو ته) او د دوى زیاتره دروغجنان دي

وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلْغَاوُۥنَ ﴿٢٢٤﴾

wal-shuʿarāu yattabiʿuhumu l-ghāwūna

او شاعران (چې دي) د دوى پیروي ګمراه خلق كوي

أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِى كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ ﴿٢٢٥﴾

alam tara annahum fī kulli wādin yahīmūna

ایا ته نه وینې چې بېشكه دوى په هره وادۍ (ناو) كې سرګردانه ګرځي

وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ﴿٢٢٦﴾

wa-annahum yaqūlūna mā lā yafʿalūna

او بېشكه دوى وايي هغه څه چې دوى يې (پخپله) نه كوي

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ وَذَكَرُوا۟ ٱللَّهَ كَثِيرًا وَٱنتَصَرُوا۟ مِنۢ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا۟ ۗ وَسَيَعْلَمُ ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓا۟ أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ ﴿٢٢٧﴾

illā alladhīna āmanū waʿamilū l-ṣāliḥāti wadhakarū l-laha kathīran wa-intaṣarū min baʿdi mā ẓulimū wasayaʿlamu alladhīna ẓalamū ayya munqalabin yanqalibūna

غیر له هغو كسانو نه چې ایمان راوړي او نېك عملونه كوي او الله ډېر زیات یادوي او بدله اخلي كله چې پر دوى ظلم وكړى شي، او هغه كسان چې ظلم يې كړى دى ژر به پوه شي چې د بېرته ورتلو كوم ځاى ته به دوى بېرته ورځي