الأعلى

ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿٢﴾

alladhī khalaqa fasawwā

[همان ذاتی] که [انسان را] آفرید و هماهنگ و متعادل ساخت.

وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ ﴿٣﴾

wa-alladhī qaddara fahadā

و [همان] ذاتی‌ که اندازه‌گیری کرد و [به شایستگی آفرید] و سپس هدایت نمود.

وَٱلَّذِىٓ أَخْرَجَ ٱلْمَرْعَىٰ ﴿٤﴾

wa-alladhī akhraja l-marʿā

و [آن] ذاتی‌ که چراگاه را [برای تغذیۀ جانداران] رویانید.

فَجَعَلَهُۥ غُثَآءً أَحْوَىٰ ﴿٥﴾

fajaʿalahu ghuthāan aḥwā

سپس آن را خشک و سیاه گردانید.

سَنُقْرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ ﴿٦﴾

sanuq'ri-uka falā tansā

ما به زودی [قرآن را] بر تو می‌خوانیم؛ پس تو هرگز [آن را] فراموش نخواهی کرد؛

إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُ ۚ إِنَّهُۥ يَعْلَمُ ٱلْجَهْرَ وَمَا يَخْفَىٰ ﴿٧﴾

illā mā shāa l-lahu innahu yaʿlamu l-jahra wamā yakhfā

مگر آنچه را که الله بخواهد؛ همانا او آشکار و نهان را می‌داند.

وَنُيَسِّرُكَ لِلْيُسْرَىٰ ﴿٨﴾

wanuyassiruka lil'yus'rā

و آسان‌ترین [راه‌] را برایت فراهم مى‌گردانیم.

فَذَكِّرْ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿٩﴾

fadhakkir in nafaʿati l-dhik'rā

اگر پند مفید باشد، [مردم را با آیات قرآن] پند ده.

سَيَذَّكَّرُ مَن يَخْشَىٰ ﴿١٠﴾

sayadhakkaru man yakhshā

به زودی کسی‌ که [از الله] می‌ترسد، پند می‌پذیرد.

وَيَتَجَنَّبُهَا ٱلْأَشْقَى ﴿١١﴾

wayatajannabuhā l-ashqā

و بدبخت‌ترین [مردم،] از آن دوری می‌گزیند؛

ٱلَّذِى يَصْلَى ٱلنَّارَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿١٢﴾

alladhī yaṣlā l-nāra l-kub'rā

[همان] کسی‌ که در آتش بزرگ [جهنم] درخواهد آمد،

ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيهَا وَلَا يَحْيَىٰ ﴿١٣﴾

thumma lā yamūtu fīhā walā yaḥyā

و در آن [آتش] نه می‌میرد و نه زنده می‌مانَد.

قَدْ أَفْلَحَ مَن تَزَكَّىٰ ﴿١٤﴾

qad aflaḥa man tazakkā

یقیناً کسی ‌که خود را [از کفرو گناه] پاک کند، رستگار خواهد شد؛

وَذَكَرَ ٱسْمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ ﴿١٥﴾

wadhakara is'ma rabbihi faṣallā

و [نیز کسی که] نام پروردگارش را یاد کند و نماز بگزارد.

بَلْ تُؤْثِرُونَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿١٦﴾

bal tu'thirūna l-ḥayata l-dun'yā

ولی شما [مردم،] زندگی دنیا را [بر آخرت] ترجیح می‌دهید؛

وَٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ وَأَبْقَىٰٓ ﴿١٧﴾

wal-ākhiratu khayrun wa-abqā

در حالی‌ که آخرت، بهتر و پاینده‌تر است.

إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلْأُولَىٰ ﴿١٨﴾

inna hādhā lafī l-ṣuḥufi l-ūlā

به راستی این [پندها] در کتاب‌های آسمانی پیشین [نیز] بود؛

صُحُفِ إِبْرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ ﴿١٩﴾

ṣuḥufi ib'rāhīma wamūsā

کتاب‌های ابراهیم و موسی.