الناس

مَلِكِ ٱلنَّاسِ ﴿٢﴾

maliki l-nāsi

فرمانروای مردم،

إِلَـٰهِ ٱلنَّاسِ ﴿٣﴾

ilāhi l-nāsi

معبود مردم،

مِن شَرِّ ٱلْوَسْوَاسِ ٱلْخَنَّاسِ ﴿٤﴾

min sharri l-waswāsi l-khanāsi

از شرِ [شیطانِ] وسوسه‌گر که [به هنگام ذکر الله،] پنهان می‌گردد؛

ٱلَّذِى يُوَسْوِسُ فِى صُدُورِ ٱلنَّاسِ ﴿٥﴾

alladhī yuwaswisu fī ṣudūri l-nāsi

همان [وسوسه‌گری] که در دل‌های مردم وسوسه می‌کند؛

مِنَ ٱلْجِنَّةِ وَٱلنَّاسِ ﴿٦﴾

mina l-jinati wal-nāsi

از جنیان [باشد] و [یا از] آدمیان».