Ad-Duhaa

وَٱلَّيْلِ إِذَا سَجَىٰ ﴿٢﴾

wa-al-layli idhā sajā

Karanlığı çöktüğü vakit geceye andolsun ki.

مَا وَدَّعَكَ رَبُّكَ وَمَا قَلَىٰ ﴿٣﴾

mā waddaʿaka rabbuka wamā qalā

Rabbin ne seni terk etti, ne de sana darıldı.

وَلَلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ لَّكَ مِنَ ٱلْأُولَىٰ ﴿٤﴾

walalākhiratu khayrun laka mina l-ūlā

Muhakkak ki âhiret senin için dünyadan daha hayırlıdır.

وَلَسَوْفَ يُعْطِيكَ رَبُّكَ فَتَرْضَىٰٓ ﴿٥﴾

walasawfa yuʿ'ṭīka rabbuka fatarḍā

Elbette Rabbin sana verecek, sen de hoşnut olacaksın.

أَلَمْ يَجِدْكَ يَتِيمًا فَـَٔاوَىٰ ﴿٦﴾

alam yajid'ka yatīman faāwā

Seni bir yetim olarak bulup barındırmadı mı?

وَوَجَدَكَ ضَآلًّا فَهَدَىٰ ﴿٧﴾

wawajadaka ḍāllan fahadā

Ve seni (kitap ve iman nedir) bilmezken bulup hidayete eriştirmedi mi?

وَوَجَدَكَ عَآئِلًا فَأَغْنَىٰ ﴿٨﴾

wawajadaka ʿāilan fa-aghnā

Seni fakirken, zengin kılmadı mı?

فَأَمَّا ٱلْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ ﴿٩﴾

fa-ammā l-yatīma falā taqhar

Öyleyse sakın yetimi ezme!

وَأَمَّا ٱلسَّآئِلَ فَلَا تَنْهَرْ ﴿١٠﴾

wa-ammā l-sāila falā tanhar

İsteyeni de azarlama!

وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿١١﴾

wa-ammā biniʿ'mati rabbika faḥaddith

Rabbinin nimetine gelince; işte onu anlat.