Ash-Shams

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿٢﴾

wal-qamari idhā talāhā

Onu izlediğinde Ay’a andolsun.

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿٣﴾

wal-nahāri idhā jallāhā

Onu ortaya çıkardığında gündüze andolsun.

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿٤﴾

wa-al-layli idhā yaghshāhā

Onu bürüdüğünde geceye andolsun.

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿٥﴾

wal-samāi wamā banāhā

Göğe ve onu bina edene andolsun.

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿٦﴾

wal-arḍi wamā ṭaḥāhā

Yeryüzüne ve onu yayıp döşeyene andolsun.

وَنَفْسٍ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿٧﴾

wanafsin wamā sawwāhā

Nefse ve ona bir düzen içinde biçim verene.

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿٨﴾

fa-alhamahā fujūrahā wataqwāhā

Sonra da ona günahını ve takvasını ilham etmiş olana (andolsun ki).

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿٩﴾

qad aflaḥa man zakkāhā

Şüphe yok ki, nefsini temizlemiş olan felaha ermiştir.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿١٠﴾

waqad khāba man dassāhā

Onu kötülüklere gömüp kirleten kimse de ziyana uğramıştır.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿١١﴾

kadhabat thamūdu biṭaghwāhā

Semûd kavmi de nefislerinin azgınlığıyla (peygamberini) yalanladı.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿١٢﴾

idhi inbaʿatha ashqāhā

Hani onların en bedbaht olanı (fesat çıkarmak için) ileri atılınca.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَـٰهَا ﴿١٣﴾

faqāla lahum rasūlu l-lahi nāqata l-lahi wasuq'yāhā

Allah’ın Rasûlü de onlara şöyle dedi ki: "Allah’ın devesin(i kesmek)ten ve su içmesin(i engellemek)ten sakının."

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿١٤﴾

fakadhabūhu faʿaqarūhā fadamdama ʿalayhim rabbuhum bidhanbihim fasawwāhā

Fakat onlar, onu yalanladılar ve deveyi boğazladılar. Bunun üzerine Rableri, günâhlarından dolayı onları helâk etti ve kendilerini yerle bir etti.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَـٰهَا ﴿١٥﴾

walā yakhāfu ʿuq'bāhā

Allah, bunun sonucundan korkmaz!