An-Nazi'at

وَٱلنَّـٰشِطَـٰتِ نَشْطًا ﴿٢﴾

wal-nāshiṭāti nashṭan

Andolsun kolaylıkla alanlara,

وَٱلسَّـٰبِحَـٰتِ سَبْحًا ﴿٣﴾

wal-sābiḥāti sabḥan

Andolsun yüzüp yüzüp gidenlere,

فَٱلسَّـٰبِقَـٰتِ سَبْقًا ﴿٤﴾

fal-sābiqāti sabqan

Yarıştıkça yarışanlara,

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًا ﴿٥﴾

fal-mudabirāti amran

Her bir işi yürütmekle görevli olanlara,

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾

yawma tarjufu l-rājifatu

O gün (birinci üflemeyle) sarsılacak olan sarsılır.

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿٧﴾

tatbaʿuhā l-rādifatu

Bir diğeri de onu izler.

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾

qulūbun yawma-idhin wājifatun

O gün birtakım kalpler (tedirginlik içinde) şiddetle çarpacaktır.

أَبْصَـٰرُهَا خَـٰشِعَةٌ ﴿٩﴾

abṣāruhā khāshiʿatun

Gözleri zilletle bakacaktır.

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿١٠﴾

yaqūlūna a-innā lamardūdūna fī l-ḥāfirati

Şöyle derler: “Biz gerçekten gerisin geriye eski haimize mi döndürüleceğiz?”

أَءِذَا كُنَّا عِظَـٰمًا نَّخِرَةً ﴿١١﴾

a-idhā kunnā ʿiẓāman nakhiratan

“Bizler çürümüş kemiklere döndükten sonra mı?”

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ﴿١٢﴾

qālū til'ka idhan karratun khāsiratun

“Öyle ise bu hüsran dolu bir dönüştür.” dediler.

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌ وَٰحِدَةٌ ﴿١٣﴾

fa-innamā hiya zajratun wāḥidatun

Hâlbuki o, bir haykırıştan (Sûr’un üfürülmesinden) ibarettir.

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾

fa-idhā hum bil-sāhirati

Birden onlar (dirilmiş halde) bir düzlük üzeredirler.

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾

hal atāka ḥadīthu mūsā

Musa’nın haberi sana geldi mi?

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾

idh nādāhu rabbuhu bil-wādi l-muqadasi ṭuwan

Hani Rabbi ona, mukaddes Tuva Vadisi'nde seslenmişti.

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾

idh'hab ilā fir'ʿawna innahu ṭaghā

"Firavun’a git! Çünkü o gerçekten azdı.''

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

faqul hal laka ilā an tazakkā

Deki: “Sen temizlenmek istiyor musun?”

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿١٩﴾

wa-ahdiyaka ilā rabbika fatakhshā

"Seni, Rabbine ileteyim de O’na karşı derinden saygı duyup korkasın!”

فَأَرَىٰهُ ٱلْـَٔايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٢٠﴾

fa-arāhu l-āyata l-kub'rā

Derken Musa, ona en büyük mucizeyi gösterdi.

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾

fakadhaba waʿaṣā

Fakat o, Musa’yı yalanladı ve isyan etti.

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿٢٢﴾

thumma adbara yasʿā

Sonra sırt dönüp koşarak gitti.

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾

faḥashara fanādā

Hemen (adamlarını) topladı ve onlara seslendi:

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٤﴾

faqāla anā rabbukumu l-aʿlā

“Ben, sizin en üstün rabbinizim!” dedi.

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْـَٔاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾

fa-akhadhahu l-lahu nakāla l-ākhirati wal-ūlā

Allah da onu dünya ve ahiret azabıyla yakaladı.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿٢٦﴾

inna fī dhālika laʿib'ratan liman yakhshā

Şüphesiz bunda, Allah’tan sakınıp korkan kimseler için bir ibret vardır.

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴿٢٧﴾

a-antum ashaddu khalqan ami l-samāu banāhā

Sizi yaratmak mı daha güçtür yoksa göğü mü? Onu (Allah) bina etti.

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿٢٨﴾

rafaʿa samkahā fasawwāhā

Onun tavanını yükseltti ve düzenledi.

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿٢٩﴾

wa-aghṭasha laylahā wa-akhraja ḍuḥāhā

Gecesini karanlık yaptı, gündüzünü aydınlığa çıkardı.

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿٣٠﴾

wal-arḍa baʿda dhālika daḥāhā

Ve daha sonra da yeri döşeyip yaydı.

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿٣١﴾

akhraja min'hā māahā wamarʿāhā

Oradan suyunu ve otlağını çıkardı.

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿٣٢﴾

wal-jibāla arsāhā

Dağları da sapasağlam yerleştirdi.

مَتَـٰعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَـٰمِكُمْ ﴿٣٣﴾

matāʿan lakum wali-anʿāmikum

Bunları sizin için ve hayvanlarınız için bir yarar kaynağı yaptı.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٣٤﴾

fa-idhā jāati l-ṭāmatu l-kub'rā

Her şeyi alt üst eden o büyük felaket (kıyamet) geldiği vakit.

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَـٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾

yawma yatadhakkaru l-insānu mā saʿā

O gün insan, yaptıklarını hatırlayacak.

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾

waburrizati l-jaḥīmu liman yarā

Cehennem, görenler için apaçık bir şekilde gösterilir.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾

fa-ammā man ṭaghā

Artık kim taşkınlık etmiş ise.

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿٣٨﴾

waāthara l-ḥayata l-dun'yā

Dünya hayatını tercih ettiyse.

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٣٩﴾

fa-inna l-jaḥīma hiya l-mawā

Cehennem onun varacağı barınaktır.

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿٤٠﴾

wa-ammā man khāfa maqāma rabbihi wanahā l-nafsa ʿani l-hawā

Kim de Rabbinin makamından korkar ve nefsini kötü arzularından alıkoyarsa,

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٤١﴾

fa-inna l-janata hiya l-mawā

(O kimse için) Hiç şüphesiz Cennet yegâne barınaktır.

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿٤٢﴾

yasalūnaka ʿani l-sāʿati ayyāna mur'sāhā

Sana kıyametten soruyorlar: "Gelip çatması ne zaman?" diye.

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿٤٣﴾

fīma anta min dhik'rāhā

Sen onu nereden bileceksin?

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿٤٤﴾

ilā rabbika muntahāhā

Rabbine aittir onunla ilgili son bilgi.

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿٤٥﴾

innamā anta mundhiru man yakhshāhā

Sen ancak, ondan korkan kimseler için bir uyarıcısın.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾

ka-annahum yawma yarawnahā lam yalbathū illā ʿashiyyatan aw ḍuḥāhā

Onlar onu gördükleri gün sanki (dünyada) bir akşam veya kuşluk vaktinden fazla kalmamış gibi olurlar.